بیا ببینم، تو بیا اینجا
İsmin ne senin
اسمت چیه؟
Merve
مروه
Merve
مروه
Kaç yaşındasın sen
چند سالته؟
Ee beş
اِم… پنج سال
Beş yaşındasın
پنج سالته
Hi ne kadar büyümüşün sen
وای، چهقدر بزرگ شدی تو!
Peki okula gidiyor musun
خب، مدرسه میری؟
Gitmiyorsun
نمیرم
Niye
چرا؟
Çünkü (daha) daha küçüğüm (ha)
چون هنوز کوچیکم (آها)
Seneye mi gideceksin okula
سال دیگه میری مدرسه؟
Evet
آره
Hayır seneye de gidemezsin
نه، سال دیگه هم نمیتونی بری
Seneye giderim
سال دیگه میرم
Gidersin
میری
Peki
باشه
Sen benden istediğin bir parça var mı
قطعهای هست که بخوای من برات اجرا کنم؟
Var
آره، هست
Hangi parça
کدوم قطعه؟
Acıların Çocuğu
«فرزندِ رنجها»
Aferin
آفرین
Peki sana Acıların Çocuğunu anlatacam
خب، برات «فرزندِ رنجها» رو اجرا میکنم
Peki alkışlayacak mısın beni
خب، برام دست میزنی؟
Alkışlayacaksın
دست میزنی
Ne kadar
چقدر؟
Çok
خیلی
Çok
خیلی
Peki buraya kimle geldin
خب، با کی اومدی اینجا؟
Babamla
با بابام
Babanla
با بابات
Kimi izlemeye geldin
اومدی چه کسی رو ببینی؟
Seni
تو رو
Benim ismim ne
اسم من چیه؟
Emrah
امراه
Aferin sana
آفرین به تو
O zaman senin için Acıların Çocuğu’nu söyliyim
پس برای تو «فرزندِ رنجها» رو میخونم
Şimdi alkış söyliyeceğiz tamam mı
حالا با هم دست میزنیم، باشه؟
Evet yine geçmişe gidiyoruz
آره، دوباره به گذشته برمیگردیم
Ve diyoruz ki Acıların Çocuğu
و میگوییم: «فرزندِ رنجها»
Hep beraber hep birlikte
همه با هم، همگی با هم
Yıllar yılı dert yolunda
سالهاست که در مسیر رنج و اندوه قدم میزنم
Ne ilk ne de sonuncuyum
نه اولینم و نه آخرین
Kahrediyor hayat beni
زندگی مرا به ستوه آورده است
Ben acıların çocuğuyum
من فرزندِ رنجها هستم
Yıllar yılı dert yolunda
سالهاست که در مسیر رنج و اندوه قدم میزنم
Ne ilk ne de sonuncuyum
نه اولینم و نه آخرین
Kahrediyor hayat beni
زندگی مرا به ستوه آورده است
Acıların çocuğuyum
من فرزندِ رنجها هستم
Söylemiyor kimse derman
هیچکس از درمان و چارهای نمیگوید
Öyle zor ki mutlu olmam
آنقدر سخت است که خوشحال باشم
Yüreğimde büyük ferman
فرمانی بزرگ در قلبم دارم
Acıların çocuğuyum
من فرزندِ رنجها هستم
Ben acılar çocuğuyum
من فرزندِ دردها هستم
Söylemiyor kimse derman
هیچکس از درمان و چارهای نمیگوید
Öyle zor ki mutlu olmam
آنقدر سخت است که خوشحال باشم
Yüreğimde büyük ferman
فرمانی بزرگ در قلبم دارم
Acıların çocuğuyum
من فرزندِ رنجها هستم
Ben acılar çocuğuyum
من فرزندِ دردها هستم
مفهوم ترانه
«Acıların Çocuğu» یا «فرزندِ رنجها» ترانهای دربارهٔ انسانی است که زندگیاش را سرشار از درد، مشکلات و اندوه میبیند و احساس میکند رنج، بخش جداییناپذیر هویتش شده است. عبارت «سالها در مسیر رنج» نشان میدهد این درد موقتی نیست و راوی خود را نه اولین قربانی این زندگی میداند و نه آخرین آن. در بخش گفتوگویی ابتدای متن نیز یک کودک خردسال با خواننده تعامل دارد و قرار است این ترانه برای او اجرا شود؛ همین تضاد میان معصومیت کودک و مضمون سنگین ترانه حالوهوای خاصی به اجرا میدهد.
