رویداد۲۴| روزنامه اصولگرای فرهیختگان با عنوان «درباره یک توهم از ایران‌دوستی که امثال عادل فردوسی‌پور ترویج می‌کنند / وطن فقط قلک نیست»، به انتقاد از عادل فردوسی‌پور پرداخته و مواضع اخیر او درباره ماندن در ایران را زیر سؤال برده است.
نویسنده این یادداشت معتقد است وطن‌دوستی صرفاً به معنای ابراز علاقه زبانی به کشور نیست و باید با تعهد و مسئولیت‌پذیری همراه باشد. او در بخشی از متن می‌نویسد: «وقتی که ادعا می‌کنیم شخص، مفهوم، یا هر چیز دیگری را عاشقانه دوست داریم باید غمخوار آن باشیم و پای خوب و بد و محاسن و معایبش بایستیم.»
فرهیختگان در ادامه، با اشاره به اظهارات اخیر فردوسی‌پور در برنامه فوتبال ۳۶۰ درباره پیشنهاد‌های میلیون‌دلاری خارج از کشور و ترجیح ماندن در ایران، این مواضع را نوعی فرافکنی توصیف کرده و نوشته است: «فردوسی‌پور در جدیدترین اپیزود برنامه‌اش به حواشی موجود در مراسم ختم مرحوم حمید علیدوستی واکنش نشان داد. او بدون اینکه اشاره‌ای به بی‌توجهی‌اش نسبت به پخش سرود رسمی کشور کند و به این خاطر عذر بخواهد، مانند اغلب موارد فرافکنی را در دستور کارش قرار داد و گفت که با وجود پیشنهاد‌های میلیون‌دلاری که از خارج داشته، ماندن در کشور را به مهاجرت ترجیح داده و بسیار ناراحت است که دیگران این‌چنین او را مورد آزار و اذیت قرار می‌دهند.»
اتهام استفاده از وطن‌دوستی برای جذب مخاطب و بودجه
نویسنده یادداشت فرهیختگان در بخش دیگری از مطلب خود، فعالیت اقتصادی برنامه فوتبال ۳۶۰ را به میان کشیده و مدعی شده است که این برنامه برای ادامه فعالیت و جذب بودجه به جلب توجه مخاطبان در شبکه‌های اجتماعی نیاز دارد.
در این بخش آمده است: «فوتبال ۳۶۰ برای زنده‌ماندن و جذب بودجه نیازمند توجه مخاطبان از هر دو طیف موافق و مخالف است، زیرا برنامه از طریق رسانه رسمی کشور، یعنی صداوسیما پخش نمی‌شود که حتی بدون تبلیغات و بی‌نیاز از انفجار گاه‌و‌بی‌گاه بمب‌های مجازی به کارش ادامه دهد و حیاتش استمرار داشته باشد.»
این روزنامه همچنین با اشاره به اسپانسر‌های برنامه، ادعا می‌کند: «فردوسی‌پور از یک‌سو و اسپانسر‌های خصولتی از طرف دیگر برندگان قطعی این شو هستند که سر بزنگاه‌های این‌چنینی منافع خوبی نصیبشان می‌شود.»
انتقاد از مواضع فردوسی‌پور در جریان جنگ
فرهیختگان در بخش دیگری از یادداشت، به جام جهانی ۲۰۱۴ و گزارش فردوسی‌پور از بازی ایران و آرژانتین اشاره کرده و با انتقاد از آنچه «رؤیافروشی» و ترویج نوعی خاص از وطن‌دوستی می‌خواند، مواضع این مجری و برخی چهره‌های ورزشی در سال‌های اخیر را به بحث گذاشته است.
نویسنده همچنین با اشاره به جام جهانی ۲۰۲۲ و حمایت کارلوس کی‌روش از بازیکنان تیم ملی در برابر انتقاد‌های رسانه ایران اینترنشنال، از آنچه تغییر موضع برخی چهره‌ها در قبال تیم ملی می‌داند، انتقاد کرده است.
در بخش پایانی این یادداشت نیز با اشاره به قرارداد‌ها و همکاری‌های اقتصادی برخی چهره‌های ورزشی و رسانه‌ای با نهاد‌های داخلی، پرسش‌هایی درباره نسبت مواضع سیاسی آنان با منافع اقتصادی‌شان مطرح شده است. نویسنده در نهایت با تکرار انتقاد خود از نگاه ابزاری به مفهوم وطن می‌نویسد: «یا‌ای‌کاش همان‌گونه که انتقال جنجالی تیم به تاریخ پیوسته نفت تهران به اراک و جریان آب‌های آلوده در بازی سپاهان و پرسپولیس برای جنابشان اهمیت داشت، ایران هم موضوعیت داشت و این افراد کشور خویش را قلک نمی‌پنداشتند.»
