بوی چای هل‌دار، صدای تیک‌تاک ساعت دیواری و دستی که آرام روی سرمان کشیده می‌شود؛ خانه پدربزرگ و مادربزرگ برای خیلی از ما همین تصویرهاست. اگر معلمتان از شما خواسته انشا درباره پدربزرگ و مادربزرگ بنویسید، در ادامه چند نکته ساده و پنج نمونه آماده برای پایه‌های مختلف پیدا می‌کنید تا با دلی گرم شروع کنید.
چند نکته برای نوشتن انشا درباره پدربزرگ و مادربزرگ
- ساختار را فراموش نکنید: هر انشا سه بخش دارد؛ مقدمه برای ورود به موضوع، بدنه برای توصیف و خاطره و نتیجه برای جمع‌بندی و پیام پایانی.
- از جزئیات واقعی بنویسید: عینک مادربزرگ روی طاقچه، عصای پدربزرگ یا غذای مخصوص خانه‌شان، انشا را زنده‌تر از جمله‌های کلی می‌کند.
- یک خاطره مشخص انتخاب کنید: به جای فهرست کردن همه خوبی‌ها، یک روز یا یک اتفاق را با دقت تعریف کنید.
- از تشبیه و تشخیص کمک بگیرید: مثلاً دست‌های پدربزرگ را به ریشه درخت تشبیه کنید (تشبیه) یا بگویید «حیاط خانه منتظر آمدن ما بود» (تشخیص).
- احترام و قدردانی را نشان دهید: نتیجه انشا جای خوبی برای تشکر از آن‌ها و تصمیمی برای وقت گذاشتن بیشتر کنارشان است.
انشا درباره پدربزرگ و مادربزرگ برای پایه سوم تا ششم ابتدایی (کوتاه)
به نام خدا
من پدربزرگ و مادربزرگ مهربانی دارم که در یک خانه حیاط‌دار زندگی می‌کنند. هر جمعه با پدر و مادرم به دیدنشان می‌رویم و من از شب قبل برای این دیدار لحظه‌شماری می‌کنم.
وقتی زنگ خانه را می‌زنیم، مادربزرگ با چادر گل‌گلی‌اش در را باز می‌کند و مرا محکم بغل می‌کند. پدربزرگ کنار حوض نشسته و به ماهی‌های قرمز غذا می‌دهد. او همیشه یک مشت کشمش و گردو در جیبش دارد و یواشکی کف دست من می‌گذارد. مادربزرگ هم بهترین آش رشته دنیا را می‌پزد. بعد از ناهار، سرم را روی پایش می‌گذارم و او برایم قصه‌های قدیمی تعریف می‌کند تا خوابم ببرد.
پدربزرگ و مادربزرگ مثل دو درخت بزرگ هستند که ما زیر سایه‌شان آرام می‌گیریم. خدایا، آن‌ها را برای ما سالم و شاد نگه دار.
انشا درباره پدربزرگ و مادربزرگ برای پایه هفتم تا نهم
به نام خدا
تابستان پارسال، به جای این‌که تمام روزها را پشت کامپیوتر بگذرانم، یک ماه به روستای پدربزرگ و مادربزرگم رفتم. فکر می‌کردم حوصله‌ام سر می‌رود، اما آن یک ماه یکی از به‌یادماندنی‌ترین روزهای زندگی‌ام شد.
پدربزرگم هر روز پیش از طلوع آفتاب بیدار می‌شد و من هم کم‌کم یاد گرفتم با او به باغ بروم. او به من نشان داد چطور جوی آب را باز کنم تا آب به پای همه درخت‌ها برسد و چطور شاخه‌های خشک را هرس کنم. یک روز پرسیدم: «چرا این‌قدر برای درخت‌ها زحمت می‌کشی؟» خندید و گفت: «این‌ها هم مثل بچه‌های من هستند؛ اگر به آن‌ها برسی، تو را بی‌میوه نمی‌گذارند.»
شب‌ها روی پشت‌بام رختخواب پهن می‌کردیم. آسمان روستا آن‌قدر پرستاره بود که باورم نمی‌شد همان آسمان شهر خودمان باشد. پدربزرگ نام چند ستاره را به من یاد داد و گفت قدیمی‌ها با همین ستاره‌ها راه را در بیابان پیدا می‌کردند.
مادربزرگم هم دنیای خودش را داشت. عصرها با هم مربای آلبالو می‌پختیم و او از روزهایی تعریف می‌کرد که در روستا برق نبود و شب‌ها با چراغ نفتی درس می‌خواندند. از او یاد گرفتم که می‌شود با کم‌ترین چیزها هم شاد بود و قدر داشته‌ها را دانست.
وقتی به شهر برگشتم، فهمیدم پدربزرگ و مادربزرگ فقط بزرگ‌ترهای فامیل نیستند؛ آن‌ها کتابخانه‌های زنده‌ای هستند که هر کدام صدها درس در دل دارند. حالا هر هفته به آن‌ها تلفن می‌زنم و منتظرم تابستان دوباره از راه برسد.
انشا درباره پدربزرگ و مادربزرگ برای دبیرستان (ادبی و توصیفی)
به نام خدا
خانه پدربزرگ و مادربزرگ، کتابی کهنه است که جلدش رنگ‌ورورفته، اما هر صفحه‌اش بوی مهربانی می‌دهد. در این خانه، زمان آهسته‌تر راه می‌رود؛ گویی ساعت دیواری هم دلش نمی‌آید لحظه‌ها را زود از ما بگیرد.
دست‌های پدربزرگ را که نگاه می‌کنم، نقشه‌ای از یک عمر تلاش می‌بینم. خط‌های عمیق کف دستش، جاده‌هایی است که سال‌ها در آن رفته و برگشته؛ پینه‌هایش، مدال‌هایی است که هیچ‌کس به گردنش نینداخت. این دست‌ها روزی بیل زده‌اند، آجر چیده‌اند و بچه‌هایی را بزرگ کرده‌اند که حالا خودشان پدر و مادر شده‌اند. پدربزرگ مثل درخت چنار کهنسال حیاط است؛ کم حرف می‌زند، اما سایه‌اش همه را در بر گرفته است.
مادربزرگ، اما، شعر این خانه است. چین‌های صورتش مثل موج‌های آرام دریاچه‌ای است که سنگ‌های بسیاری در آن افتاده و باز هم آرام مانده. وقتی دعا می‌خواند، صدایش مثل نسیم سحر از لای پرده‌ها می‌گذرد. سفره‌اش همیشه برای یک مهمان ناخوانده جا دارد و دلش برای همه نوه‌ها به یک اندازه می‌تپد.
عصرها که آفتاب از دیوار کاهگلی پایین می‌خزد، پدربزرگ و مادربزرگ کنار هم روی پله‌های ایوان می‌نشینند و چای می‌نوشند. کمتر حرف می‌زنند، اما نگاهشان پر از حرف‌های ناگفته است؛ گویی سال‌ها همسفری، زبانی بی‌کلام میانشان ساخته است.
روزی که مویی سفید در شقیقه پدرم دیدم، فهمیدم زمان برای هیچ‌کس نمی‌ایستد. پس تصمیم گرفتم تا این کتاب گران‌بها هنوز در دسترس است، صفحه‌هایش را با حوصله بخوانم؛ کنارشان بنشینم، به خاطراتشان گوش بدهم و دستشان را ببوسم. شاید روزی من هم برای نوه‌هایم همان خانه گرم و همان کتاب پرقصه باشم.
انشا درباره پدربزرگ و مادربزرگ با مقدمه و نتیجه‌گیری ادبی
به نام خدا
مقدمه: هر خانواده رودی است که از سرچشمه‌ای دور جاری شده و پدربزرگ و مادربزرگ همان سرچشمه‌اند. اگر آن‌ها نبودند، نه پدر و مادری بود و نه من که امروز این انشا را بنویسم.
بدنه: در گوشه اتاق پدربزرگم یک رادیوی قدیمی چوبی هست که دیگر کار نمی‌کند، اما او اجازه نمی‌دهد کسی آن را دور بیندازد. یک بار علتش را پرسیدم. گفت سال‌ها پیش، شب‌های زمستان، همه خانواده دور همین رادیو جمع می‌شدند، قصه گوش می‌دادند و تخمه می‌شکستند. آن رادیو برای او یک وسیله نیست؛ صندوقچه‌ای از صداهای عزیزی است که دیگر شنیده نمی‌شوند. مادربزرگم هم یک قوطی فلزی پر از دکمه‌های رنگارنگ دارد؛ هر دکمه یادگار لباسی است که روزی برای یکی از بچه‌هایش دوخته. وقتی دکمه‌ها را یکی‌یکی نشانم می‌دهد، انگار آلبوم عکس خانواده را ورق می‌زند. از آن‌ها یاد گرفتم که آدم‌ها با خاطراتشان زنده‌اند و هیچ چیزی که با عشق ساخته شده باشد، بی‌ارزش نیست.
نتیجه: پدربزرگ و مادربزرگ ریشه‌های پنهان درخت خانواده‌اند؛ دیده نمی‌شوند، اما اگر نباشند، هیچ شاخه‌ای سبز نمی‌ماند. وظیفه ما شاخه‌های جوان این است که آب و نور را با آن‌ها قسمت کنیم و نگذاریم صدای قصه‌هایشان در هیاهوی زندگی گم شود.
انشا درباره پدربزرگ و مادربزرگ به زبان ساده (وقتی من معلم شدم)
به نام خدا
همیشه پدربزرگ و مادربزرگ به من چیز یاد داده‌اند؛ از گره زدن بند کفش تا دعای سفر. اما چند ماه پیش برای اولین بار نقش‌ها عوض شد و من معلم آن‌ها شدم.
ماجرا از آن‌جا شروع شد که عمه‌ام به شهر دیگری رفت و مادربزرگ دلتنگش بود. تصمیم گرفتم تماس تصویری را به او یاد بدهم. روز اول، مادربزرگ گوشی را آن‌قدر نزدیک صورتش گرفته بود که عمه فقط چشم‌هایش را می‌دید و همه از خنده ریسه رفتیم. پدربزرگ هم مدام می‌پرسید: «حالا کدام دکمه را فشار بدهم؟» و من با حوصله دوباره توضیح می‌دادم. یاد روزهایی افتادم که آن‌ها با همین صبر به من راه رفتن و حرف زدن یاد داده بودند.
بعد از یک هفته، مادربزرگ خودش به عمه زنگ زد و با افتخار گفت: «نوه‌ام یادم داد!» آن لحظه حس کردم بزرگ‌ترین جایزه دنیا را گرفته‌ام.
فهمیدم احترام به بزرگ‌ترها فقط بوسیدن دستشان نیست؛ گاهی یعنی صبور بودن، کمک کردن و همراهشان شدن در دنیایی که خیلی سریع عوض می‌شود.
جملات ادبی برای انشا درباره پدربزرگ و مادربزرگ
- پدربزرگ درخت کهنسالی است که سایه‌اش از قد خودش بلندتر است.
- چین‌های صورت مادربزرگ، خط‌های کتابی است که با مهربانی نوشته شده.
- خانه پدربزرگ جایی است که ساعت‌ها آهسته‌تر و دل‌ها آرام‌تر می‌تپند.
- دست‌های پینه‌بسته پدربزرگ، امضای یک عمر تلاش است.
- قصه‌های مادربزرگ، چراغ‌هایی است که شب‌های کودکی ما را روشن کرد.
- بوی نان و چای خانه مادربزرگ، عطر بی‌تکرار کودکی است.
- پدربزرگ و مادربزرگ ریشه‌هایی‌اند که شاخه‌های خانواده را سبز نگه می‌دارند.
- هر موی سفیدشان، یادگار شبی است که برای آرامش فرزندانشان بیدار مانده‌اند.
اگر بعد از این انشا خواستید درباره نسل بعدی خانواده هم بنویسید، نمونه‌های انشا درباره خانواده ایده‌های خوبی به شما می‌دهد.
انشا درباره پدربزرگ و مادربزرگ را چگونه شروع کنیم؟
با یک تصویر حسی شروع کنید؛ مثلاً بوی غذای مادربزرگ، صدای ساعت خانه یا لحظه باز شدن در. همین یکی دو جمله، خواننده را مستقیم به خانه آن‌ها می‌برد.
اگر پدربزرگ یا مادربزرگ در قید حیات نباشند، چه بنویسیم؟
می‌توانید از خاطره‌هایی که از آن‌ها دارید یا از تعریف‌های پدر و مادرتان بنویسید و انشا را با دعا و قدردانی تمام کنید. چنین انشایی اگر صادقانه باشد، بسیار تأثیرگذار می‌شود.
نتیجه‌گیری انشا درباره پدربزرگ و مادربزرگ چه باشد؟
پیام اصلی را در یک یا دو جمله بگویید؛ مثلاً قدردانی از زحمت‌هایشان و تصمیم برای وقت گذاشتن بیشتر کنارشان. یک تشبیه پایانی مثل «ریشه درخت خانواده» هم انشا را زیباتر می‌کند.
نمونه انشا درباره موضوع‌های دیگر هم لازم دارید؟ فهرست کامل را در صفحه جامع نمونه انشا ببینید.
