کمیته انضباطی فدراسیون فوتبال در تازه‌ترین آرای خود، بازیکنان، داور و باشگاه‌های استقلال و تراکتور را با محرومیت و جریمه‌های مالی روبه‌رو کرده است؛ احکامی که بار دیگر این پرسش را مطرح می‌کند که آیا برخوردهای انضباطی توانسته‌اند از تکرار تخلفات و رفتارهای غیرورزشی در فوتبال ایران جلوگیری کنند؟
رویداد۲۴| کمیته انضباطی فدراسیون فوتبال بار دیگر آرای خود را اعلام کرد؛ تصمیماتی که علاوه بر محرومیت‌های ورزشی، مبالغ قابل‌توجهی را روانه حساب‌های فدراسیون می‌کند. از محرومیت دو جلسه‌ای یاسر آسانی و جریمه ۵۰۰ میلیون تومانی او گرفته تا محرومیت دوماهه علیرضا ایلدروم، کمک‌داور مسابقه استقلال خوزستان و استقلال تهران، همگی نشان می‌دهند که برخورد با تخلفات در فوتبال ایران همچنان با جدیت دنبال می‌شود. باشگاه استقلال نیز به‌دلیل رفتار تماشاگران منتسب به خود، به پرداخت ۵۰۰ میلیون تومان محکوم شده است. در پرونده‌ای دیگر، تراکتور بابت شعارهای هوادارانش ۵۰۰ میلیون تومان جریمه و از حضور تماشاگران در دیدار برگشت مقابل ملوان محروم شده و شجاع خلیل‌زاده نیز باید ۵۱ میلیون تومان جریمه بپردازد.
در نگاه نخست، شاید این تصمیمات نشانه اقتدار کمیته انضباطی و مقابله با تخلفات در فوتبال ایران باشد؛ اما پرسش اساسی اینجاست: آیا افزایش جرایم مالی و صدور احکام محرومیت واقعاً به کاهش بداخلاقی در فوتبال منجر شده است؟ اگر پاسخ مثبت است، چرا همچنان شاهد توهین به داوران، رفتارهای غیرورزشی بازیکنان، تنش روی نیمکت‌ها و شعارهای توهین‌آمیز در سکوها هستیم؟
واقعیت این است که برخورد انضباطی زمانی اثربخش خواهد بود که علاوه بر تنبیه، جنبه بازدارندگی و اصلاحی داشته باشد. نمی‌توان هر هفته آرای سنگین صادر کرد، مبالغ قابل‌توجهی از باشگاه‌ها و بازیکنان گرفت و در عین حال انتظار داشت فرهنگ رفتاری فوتبال بدون برنامه‌ای مشخص تغییر کند. جریمه مالی، اگر به هزینه‌ای قابل‌پیش‌بینی در فوتبال تبدیل شود، دیگر الزاماً نقش بازدارنده نخواهد داشت؛ به‌ویژه زمانی که مشخص نیست این درآمدها چگونه و در چه مسیری هزینه می‌شوند و چه سهمی در اصلاح فضای فوتبال دارند.
کمیته انضباطی باید علاوه بر رسیدگی به پرونده‌ها و صدور رأی، درباره میزان تأثیرگذاری تصمیمات خود نیز پاسخگو باشد. آموزش فرهنگی، رعایت عدالت در برخورد با متخلفان، شفافیت در آرای صادرشده و نظارت مستمر بر رفتار باشگاه‌ها و هواداران، از جمله حلقه‌های مفقوده این چرخه هستند.
فوتبال ایران به نهادی نیاز دارد که مأموریت اصلی‌اش نه افزایش درآمد حاصل از تخلفات، بلکه کاهش رفتارهای ناهنجار باشد. هدف از انضباط، پر کردن خزانه فدراسیون نیست؛ بلکه باید احترام، اخلاق و مسئولیت‌پذیری را به فوتبال بازگرداند. اگر حاصل این احکام تنها گردش مالی بیشتر باشد و بی‌اخلاقی‌ها همچنان در مستطیل سبز و روی سکوها ادامه پیدا کند، این پرسش همچنان پابرجاست: کمیته انضباطی تا چه اندازه در تحقق مأموریت اصلی خود موفق بوده است؟
منبع : ایران ورزشی
