بعضی خاطرهها فقط در جاده ساخته میشوند؛ وقتی سرت را به شیشه ماشین تکیه دادهای و کوهها یکییکی از کنارت رد میشوند. اگر معلم از شما خواسته انشا درباره سفر بنویسید، اینجا پنج نمونه آماده و متفاوت برای ابتدایی، متوسطه اول و دبیرستان پیدا میکنید؛ از یک سفر خانوادگی ساده تا انشای ادبی و حتی طنز. پیش از آن هم چند نکته برای نوشتن انشای خودتان آوردهایم.
چند نکته برای نوشتن انشا درباره سفر
سفر از آن موضوعهایی است که میتوان دربارهاش هم خاطره نوشت و هم فکر کرد. پیش از شروع، تصمیم بگیرید انشای شما بیشتر روایت یک سفر واقعی است یا توضیح اینکه سفر چه چیزهایی به ما یاد میدهد.
- مقدمه، بدنه، نتیجه: در مقدمه مقصد یا حس پیش از سفر را بگویید، در بدنه اتفاقها و دیدنیها را به ترتیب زمان تعریف کنید و در نتیجه بنویسید این سفر چه چیزی را در شما تغییر داد.
- روایت را زماندار کنید: صبح حرکت، بین راه، رسیدن و بازگشت. این ترتیب ساده به خواننده کمک میکند گم نشود.
- توصیف را فراموش نکنید: رنگ آسمان، بوی شالیزار، صدای موج یا سکوت کویر. یک توصیف دقیق از ده جمله کلی بهتر است.
- آرایهها را به کار ببرید: تشبیه مثل «جاده مثل نخ خاکستری میان کوهها پیچیده بود» و تشخیص مثل «کوهها با کلاههای برفیشان به ما سلام میکردند».
- از آدمها هم بنویسید: رانندهای که راه را نشان داد، پیرزنی که در روستا به شما چای تعارف کرد یا همسفری که حرفش یادتان مانده است.
- درس سفر را در نتیجه بیاورید: صبر، شناخت آدمها، قدردانی از خانه یا آشنایی با فرهنگی تازه.
انشا درباره سفر برای پایه سوم تا ششم ابتدایی (کوتاه)
به نام خدا
تابستان امسال با خانواده به شمال سفر کردیم. صبح خیلی زود راه افتادیم و من از شوق تا خود جاده خوابم نبرد.
در راه از کوههای بلند و تونلهای تاریک گذشتیم. هر بار که وارد تونل میشدیم، من و برادرم بلند میشمردیم تا ببینیم کی دوباره به روشنایی میرسیم. کمکم هوا خنک و مرطوب شد و درختها آنقدر سبز شدند که انگار کسی تازه رنگشان کرده بود. وقتی به دریا رسیدیم، کفشهایم را درآوردم و به طرف آب دویدم. موجها مثل بچهگربههای بازیگوش پاهایم را قلقلک میدادند. عصر با پدرم صدف جمع کردیم و شب کنار ساحل شام خوردیم.
این سفر به من یاد داد که دنیا خیلی بزرگتر و قشنگتر از کوچه ماست. دوست دارم وقتی بزرگ شدم، همه شهرهای کشورم را ببینم.
انشا درباره سفر برای پایه هفتم تا نهم (سفر با قطار)
به نام خدا
تا آن روز فکر میکردم سفر یعنی رسیدن. اما سفر با قطار به من نشان داد که گاهی خود راه از مقصد شیرینتر است.
قطار شبانه بود و ما در یک کوپه ششنفره با خانوادهای ناآشنا همسفر شدیم. اولش همه کمی معذب بودیم؛ هر کس سرش در کار خودش بود. اما وقتی مادر آن خانواده یک ظرف کلوچه باز کرد و به ما تعارف کرد، یخها شکست. پسرشان همسن من بود و تا نیمهشب با هم از مدرسه و بازیهای مورد علاقهمان حرف زدیم. پدرم و پدرش هم سر اینکه کدام شهر غذای بهتری دارد، بحثی دوستانه راه انداخته بودند.
نزدیک صبح از خواب بیدار شدم و پرده را کنار زدم. قطار از میان دشتی وسیع میگذشت و خورشید داشت آرام از پشت تپهها بالا میآمد. ریلها با صدای یکنواختشان لالایی میخواندند و تیرهای برق یکییکی عقب میماندند. آن لحظه، بیآنکه کسی چیزی بگوید، احساس کردم دارم بزرگ میشوم.
وقتی به ایستگاه رسیدیم، با خانواده همسفرمان مثل دوستانی قدیمی خداحافظی کردیم. حالا هر بار صدای قطار را میشنوم، یاد آن شب میافتم و میفهمم که سفر فقط جابهجا شدن از شهری به شهر دیگر نیست؛ سفر یعنی شناختن آدمهایی که شاید هیچوقت در زندگی روزمره سر راهمان قرار نمیگرفتند.

انشا درباره سفر برای دبیرستان (ادبی و توصیفی، سفر به کویر)
به نام خدا
کویر را باید شب دید. روزش آینهای داغ و بیرحم است که نور را به چشم پس میدهد، اما شبش، مثل مادری آرام، آسمان را تا نزدیک زمین پایین میآورد تا بتوانی ستارهها را با دست بشماری.
به روستایی کوچک در حاشیه کویر رفته بودیم؛ روستایی با خانههای کاهگلی و بادگیرهایی که مثل گوشهای بلند، رو به باد ایستاده بودند و نسیم را به درون خانهها میکشیدند. کوچهها باریک و خنک بودند و دیوارهای خاکی بوی آفتاب میدادند. پیرمردی که مهمانش بودیم، با حوصلهای که فقط در آدمهای کویر سراغ دارم، از قنات روستا گفت؛ از آبی که فرسنگها زیر زمین راه آمده تا به اینجا برسد.
غروب از تپههای شنی بالا رفتیم. ماسهها زیر پایم مثل آب روان جابهجا میشدند و رد پاهایم را باد زود پاک میکرد. خورشید، خسته از یک روز طولانی، به رنگ نارنج درآمد و آرام در افق فرو رفت. آنگاه سکوتی آمد که هرگز در شهر نشنیده بودم؛ سکوتی آنقدر عمیق که صدای ضربان قلبم را میشنیدم.
شب، روی بام خانه خوابیدیم. کهکشان مثل رودی از نور از یک سوی آسمان به سوی دیگر جاری بود. فکر کردم چقدر کوچکم و چقدر بزرگ است جهانی که در آن نفس میکشم. و همین حس، بهجای آنکه مرا بترساند، آرامم کرد.
از آن سفر چیزی با خودم آوردم که در هیچ چمدانی جا نمیگرفت: فهمیدم گاهی باید از هیاهو دور شد تا صدای خود را شنید. سفر، پیش از آنکه ما را به جایی تازه ببرد، ما را به خودمان میرساند.
انشا درباره فواید سفر با مقدمه، بدنه و نتیجه
به نام خدا
مقدمه: انسان از روزی که پا به زمین گذاشته، در حال سفر بوده است؛ گاهی برای یافتن غذا و سرپناه و گاهی برای دیدن و دانستن. امروز هم سفر، با همه تغییرهای زندگی، هنوز یکی از بهترین راههای یادگرفتن است.
بدنه: نخستین فایده سفر، شناختن است. وقتی به شهری تازه میرویم، با لهجهها، غذاها، لباسها و رسمهایی آشنا میشویم که پیشتر فقط در کتابها خوانده بودیم. همین آشنایی کمک میکند آدمهای متفاوت را بهتر درک کنیم و زود دربارهشان قضاوت نکنیم. فایده دوم، تجربه است. در سفر با موقعیتهایی روبهرو میشویم که برنامهریزیشده نیستند؛ اتوبوسی که دیر میکند، راهی که گم میشود یا هوایی که ناگهان بارانی میشود. این موقعیتها صبر و چارهاندیشی را به ما میآموزند. فایده سوم، آرامش است. دور شدن از کارهای تکراری، ذهن را تازه میکند و وقتی برمیگردیم، با انرژی بیشتری درس میخوانیم و کار میکنیم. و سرانجام، سفر قدر خانه را به ما یاد میدهد؛ تا از خانه دور نشویم، نمیفهمیم بالش خودمان چقدر نرم است.
نتیجه: سفر کتابی است که با پا خوانده میشود. لازم نیست همیشه به جاهای دور برویم؛ گاهی یک سفر کوتاه به روستای کناری هم به اندازه یک کتاب درس دارد، به شرط آنکه با چشم باز و دل آماده راه بیفتیم.
انشای طنز درباره سفر (ماجرای بستن چمدان)
به نام خدا
در خانواده ما، سفر سه مرحله دارد: تصمیم گرفتن، دعوا سر چمدان و بالاخره راه افتادن. مرحله اول پنج دقیقه طول میکشد، مرحله دوم سه روز.
مادرم معتقد است باید برای هر احتمالی آماده بود. برای همین در چمدان ما، کنار لباسهای تابستانی، یک کاپشن زمستانی هم پیدا میشود، «شاید هوا برگشت». پدرم برعکس، باور دارد آدم با یک کولهپشتی هم میتواند دور دنیا را بگردد. نتیجه این دو نظریه، چهار چمدان و یک کولهپشتی است که همیشه هم کولهپشتی گم میشود.
سهم من در این میان، قانع کردن مادر است که لازم نیست زودپز را با خودمان ببریم. امسال موفق شدم، اما او در عوض فلاسک چای، دو قابلمه و یک فرش کوچک برای پیکنیک برداشت. وقتی بالاخره همه چیز را در صندوقعقب جا دادیم، ماشین آنقدر سنگین شده بود که پدرم گفت: «فکر کنم بهجای ماشین، خانه را با خودمان میبریم.»
هنوز از کوچه بیرون نرفته بودیم که خواهرم یادش آمد عروسکش را جا گذاشته است. برگشتیم. سر خیابان، مادرم پرسید: «اتو را از برق کشیدم؟» دوباره برگشتیم. سرانجام وقتی به جاده رسیدیم، خورشید هم از دست ما خسته شده بود. با این همه، هیچ سفری برایم به اندازه همین سفرهای شلوغ و پرماجرا خاطرهانگیز نیست.
اگر سفرتان به دل جنگل و کوه و دریا بوده، از نمونههای انشا درباره طبیعت هم برای توصیف مناظر ایده بگیرید. برای سفرهای خانوادگی هم میتوانید نگاهی به انشا درباره خانواده بیندازید.
جملههای زیبا برای انشا درباره سفر
- سفر کتابی است که با پا ورق میخورد.
- جاده مثل نخی خاکستری، شهرها را به هم دوخته بود.
- هر سفر چمدانی از خاطره به خانه میآورد که هیچوقت سنگین نمیشود.
- کوهها با کلاههای برفیشان از دور برای ما دست تکان میدادند.
- گاهی باید از خانه دور شد تا فهمید خانه چقدر عزیز است.
- در سفر، آدمها زودتر از همیشه با هم دوست میشوند.
- آسمان کویر آنقدر نزدیک بود که انگار میشد ستارهها را چید.
- سفر ما را به جاهای تازه میبرد، اما مهمتر از آن، ما را به خودمان میرساند.
- هر جادهای قصهای دارد که فقط مسافرانش آن را میشنوند.
انشا درباره سفر چگونه شروع کنیم؟
با لحظه پیش از سفر شروع کنید: هیجان شب قبل، بستن چمدان یا صبح زود حرکت. این شروع خواننده را همراه شما در ماشین یا قطار مینشاند.
اگر سفری نرفته باشیم، انشا درباره سفر چه بنویسیم؟
میتوانید از یک سفر کوتاه به روستا یا شهر نزدیک، یک اردوی مدرسه یا حتی سفری که آرزویش را دارید بنویسید. انشای «فواید سفر» هم بدون خاطره شخصی قابل نوشتن است.
نتیجهگیری انشا درباره سفر چه باشد؟
بنویسید سفر چه درسی به شما داد؛ شناختن آدمها، صبر، قدردانی از خانه یا آشنایی با زیباییهای کشورتان. یک جمله تصویری در پایان، نتیجه را به یاد ماندنی میکند.
نمونه انشا درباره موضوعهای دیگر هم لازم دارید؟ فهرست کامل را در صفحه جامع نمونه انشا ببینید.

