به گزارش رکنا، اگر ایران برای جلوگیری از تجزیه و فروپاشی به سمت بمب برود، چین و روسیه حمایت خود را قطع نمی‌کنند، زیرا منافع حیاتی آنها (ثبات منطقه، جلوگیری از هرج و مرج و حفظ کریدورهای انرژی و…) در گرو بقای یک دولت متمرکز در ایران است.
به روایت فارس، برای مسکو و پکن، یک ایران اتمی اما یکپارچه و باثبات، بسیار قابل اعتمادتر و قابل پیش‌بینی‌تر از میدانی پر از آشوب و گروه‌های مسلح است.
بنابراین، از دست دادن ایران به عنوان یک بازیگر متمرکز، منافع کوتاه‌مدت (تثبیت بازار انرژی برای روسیه) و بلندمدت (امنیت انرژی برای چین) هر دو کشور را به خطر می‌اندازد.
در سناریوی «بمب یا مرگ»، چین و روسیه مجبور به حمایت می‌شوند. آنها از یک ایران اتمیِ با ثبات، به عنوان سدی در برابر هرج و مرج بزرگ‌تری که مستقیماً منافع حیاتی‌شان را تهدید می‌کند، استقبال می‌کنند.
این حمایت از روی علاقه نیست، بلکه از روی محاسبه سرد برای به حداقل رساندن ضرر و زیان خودشان است.
اندیشکده واشنگتن؛ ما از بمب ایران می‌ترسیم، پس ایرانی‌ها را از آن بترسانید!
این یک بازی دوگانه است: آنها می‌خواهند ایران را خلع سلاح کنند، اما هرگز از خلع سلاح خودشان حرف نمی‌زنند. پس این موضوع مهم است، چون سرنوشت ایران، تمامیت ارضی، امنیت اقتصادی، و حتی جان رهبران و مردم ایران به آن گره خورده است. اگر امروز تصمیم درستی گرفته نشود، فردا ممکن است دیر باشد.
اما سوال اینجاست: چرا همان اندیشکده، هیچ‌گاه به کشورهای خود (آمریکا و اسرائیل) توصیه نکرده که سلاح‌های هسته‌ای خود را کنار بگذارند؟ پاسخ روشن است؛ چون می‌دانند که بازدارندگی هسته‌ای تنها زبانی است که متجاوزان می‌فهمند و می توانند بقای خود راحفظ کنند .
در ۷۰ سال اخیر هیچ کشور هسته‌ای مورد حمله‌ی تمام‌عیار برای سرنگونی و تجزیه قرار نگرفته است. واقعیت تلخ اما روشن است؛ آمریکا قدرت نظامی بسیار بیشتری نسبت به کره شمالی دارد، اما جرأت حمله‌ی نظامی به آن را ندارد و همچنین تجربه جنگ وجودی اخیر ایران را ندارد. دلیل آن بمب اتم و موشک‌های قاره‌پیمایی است که می‌توانند به نیویورک و واشنگتن برسند، نه دیپلماسی.
کره شمالی با کمتر از ۵۰ یا ۱۰۰ کلاهک هسته‌ای، توانسته است بزرگترین قدرت نظامی جهان را در برابر خود خنثی کند. زیرا همین تعداد کم بمب، برای محو کردن چندین شهر بزرگ آمریکا در چند ثانیه کافی است و هزینه‌ی چنین جنگی برای واشنگتن، غیرقابل تصور است.
این یعنی بازدارندگی حداقلی با تنها چند بمب، می‌تواند معادله‌ی قدرت را به‌کلی تغییر دهد. ایران نیز با همان منطق، اگر فقط ۱۰ بمب داشته باشد، هیچ کشوری جرأت حمله‌ی تمام عیار به آن نخواهد داشت.
این سند، یک فرصت تاریخی است تا ایرانیان متوجه شوند که دشمن، از بمب اتم ایران خیلی بیشتر می‌ترسد. هرچه این کمپین نفوذ شدیدتر شود، یعنی ما در مسیر درستی هستیم؛ چون دشمن از همان چیزی می‌ترسد که خودش سال‌ها با آن بقا و برتری راهبردی خود را حفظ کرده است .
