به گزارش گروه روانشناسی رکنا، جیو‌تی کیسانجی آمگه در ۱۶ دسامبر ۱۹۹۳ در شهر ناگپور هند متولد شد. به گفته مادرش، در سال های نخست کودکی قدی معمولی داشت، اما از حدود پنج سالگی رشد او به شکل قابل توجهی کند شد. بعدها مشخص شد که او به آکندروپلازی، نوعی اختلال ژنتیکی رشد استخوان ها، مبتلاست.
این وضعیت باعث می شود استخوان های بلند بدن به شکل معمول رشد نکنند و قد فرد بسیار کوتاه تر از میانگین باشد. جیو‌تی از چهار سالگی به مدرسه رفت و در کنار کودکان دیگر درس خواند. البته میز و صندلی مخصوصی برایش تهیه شده بود تا بتواند در محیط آموزشی حضور داشته باشد.
در سال ۲۰۰۹، زمانی که ۱۵ سال داشت، عنوان کوتاه قدترین نوجوان دختر زنده را به دست آورد. دو سال بعد، در روز تولد ۱۸ سالگی اش، نمایندگان گینس قد او را در بیمارستان وک هارت ناگپور اندازه گیری کردند. اندازه گیری رسمی نشان داد قدش ۶۲.۸ سانتیمتر است و عنوان کوتاه قدترین زن زنده متحرک جهان را به دست آورد اما داستان جیو‌تی به ثبت یک رکورد ختم نشد. او از کودکی رویای بازیگری داشت. در سال ۲۰۱۴ به آرزویش نزدیک شد و در فصل چهارم مجموعه تلویزیونی آمریکایی American Horror Story: Freak Show نقش ما پتیت را بازی کرد. حضور در این مجموعه، او را به کوتاه قدترین بازیگر زن ثبت شده در گینس تبدیل کرد.
او در برنامه های تلویزیونی هند نیز حضور پیدا کرد، به کشورهای مختلف سفر کرد و در رویدادهای گینس با رکوردداران دیگر دیدار کرد. در سال ۲۰۲۴ نیز رکورد کوچک ترین دست های یک زن زنده را به دست آورد. دست چپ او ۷.۱ سانتیمتر و دست راستش ۷.۲ سانتیمتر اندازه گیری شد.
پنج ویژگی روانشناختی قابل بررسی در زندگی جیو‌تی آمگه
هدفمندی: وقتی محدودیت جسمی به معنای کنار گذاشتن آرزو نیست
یکی از روشن ترین بخش های زندگی جیو‌تی، علاقه او به بازیگری است. او فقط به پذیرش عنوان رکورددار بسنده نکرد و برای ورود به دنیای سینما و تلویزیون تلاش کرد.
در روانشناسی انگیزش، هدفمندی به توانایی تعریف خواسته ها و حرکت در مسیر رسیدن به آنها اشاره دارد. داشتن یک هدف روشن می تواند به فرد کمک کند تا زندگی خود را صرفا بر اساس محدودیت های موجود تعریف نکند.
البته هدفمندی به معنای نادیده گرفتن واقعیت های جسمانی نیست. جیو‌تی برای حضور در محیط های کاری و اجتماعی به شرایط و امکانات متناسب با بدن خود نیاز دارد. نکته مهم این است که این نیازها مانع تعریف یک هدف حرفه ای نشده اند.
خودکارآمدی: باور به توانایی انجام کارهای دشوار
مفهوم خودکارآمدی در نظریه آلبرت بندورا جایگاه مهمی دارد. خودکارآمدی یعنی باور فرد به اینکه می تواند برای انجام یک کار مشخص، از توانایی ها و منابع خود استفاده کند.
جیو‌تی برای ورود به حرفه بازیگری باید در محیطی فعالیت می کرد که بسیاری از امکانات آن برای افراد با اندازه های بدنی معمول طراحی شده اند. با این حال، وارد این فضا شد و تجربه حرفه ای به دست آورد.
نمی توان تنها از روی موفقیت شغلی، میزان خودکارآمدی یک فرد را به طور قطعی اندازه گیری کرد؛ اما رفتارهای او نمونه ای قابل بررسی از تلاش برای تبدیل خواسته به اقدام عملی است.
استقلال روانی: فاصله گرفتن از تعریف دیگران
افرادی که تفاوت جسمانی آشکاری دارند، ممکن است بارها با نگاههای کنجکاو، پرسش های شخصی و قضاوت دیگران روبرو شوند. در چنین شرایطی، خطر آن وجود دارد که هویت فرد به همان تفاوت ظاهری محدود شود.
جیو‌تی در رسانه ها اغلب با عنوان کوتاه قدترین زن جهان معرفی می شود، اما فعالیت بازیگری و حضور اجتماعی او نشان می دهد تلاش کرده است هویتی فراتر از یک رکورد داشته باشد.
از منظر روانشناسی هویت، مهم است که فرد بتواند خود را با مجموعه ای از علایق، نقش ها، ارزش ها و هدف ها تعریف کند، نه فقط با ویژگی ای که دیگران در نگاه اول می بینند.
انعطاف پذیری: پیدا کردن راه در محیطی که برای همه یکسان طراحی نشده است
زندگی روزمره برای جیو‌تی به اندازه افراد دیگر ساده و قابل دسترس نیست. بسیاری از وسایل، لباس ها و تجهیزات باید متناسب با اندازه بدن او تهیه شوند.
این وضعیت نشان می دهد سازگاری فقط یک ویژگی درونی نیست. گاهی محیط نیز باید تغییر کند تا فرد بتواند استقلال بیشتری داشته باشد.
در روانشناسی، انعطاف پذیری به توانایی پیدا کردن راه های جایگزین در مواجهه با شرایط دشوار اشاره دارد. جیو‌تی برای ادامه تحصیل، فعالیت اجتماعی، سفر و بازیگری ناچار بوده است راه های متناسب با شرایط خود را پیدا کند.
تعلق اجتماعی: اهمیت دیدن کسانی که تجربه ای شبیه ما دارند
یکی از لحظه های جالب زندگی جیو‌تی، دیدار او با چاندرا بهادر دانگی، کوتاه قدترین مرد ثبت شده تاریخ بود. او پس از این دیدار گفته بود از آشنایی با فردی که شرایطی شبیه خودش دارد احساس خوشحالی کرده است.
این تجربه را می توان با مفهوم تعلق اجتماعی بررسی کرد. انسان نیاز دارد احساس کند در جهان تنها نیست و افرادی وجود دارند که بخشی از تجربه های او را درک می کنند.
تعلق اجتماعی همیشه به معنای شباهت کامل نیست. گاهی دیدار با فردی که تجربه ای نزدیک به ما دارد، احساس دیده شدن و پذیرفته شدن را تقویت می کند.
در اینجا می خواهم تاکید کنم زندگی جیو‌تی آمگه یک پرسش مهم را مطرح می کند: آیا جامعه افراد را بر اساس توانایی هایشان می بیند یا ابتدا تفاوت های ظاهری آنها را تشخیص می دهد؟
بسیاری از افراد دارای تفاوت های جسمانی، بیش از آنکه با محدودیت خود درگیر باشند، با واکنش های محیط مواجه می شوند. نگاههای طولانی، کنجکاوی های بی ملاحظه و تبدیل کردن زندگی خصوصی آنها به موضوع سرگرمی می تواند فشار روانی ایجاد کند.
از طرف دیگر، نباید از زندگی جیو‌تی یک داستان ساده و اغراق آمیز درباره شکست دادن همه محدودیت ها ساخت. آکندروپلازی یک وضعیت جسمانی واقعی است و فرد مبتلا ممکن است در زندگی روزمره به مراقبت پزشکی، تجهیزات مناسب و حمایت محیطی نیاز داشته باشد.
موفقیت جیو‌تی نباید به این پیام تبدیل شود که هر فردی با تفاوت جسمانی، اگر به اندازه کافی تلاش کند، می تواند به هر هدفی برسد. چنین برداشتی مسئولیت جامعه و ضرورت فراهم کردن فرصت های برابر را نادیده می گیرد.
درس مهم این پرونده آن است که تفاوت جسمانی نباید به محدود کردن هویت اجتماعی و حرفه ای افراد منجر شود. جیو‌تی فقط یک رکورد ۶۲.۸ سانتی متری نیست. او زنی است که به بازیگری علاقه داشت، برای رسیدن به این هدف تلاش کرد و خواست در جهان هنر دیده شود.
مهمترین معیار یک جامعه سالم این نیست که همه انسان ها را شبیه یکدیگر کند، بلکه این است که برای متفاوت بودن آنها جا باز کند.
