ﺧﻴﻠﻰ روزا اﻳﻦ دﻟﻢ ﮔﺮﻓﺖ
ﻫﺮﭼﻰ داد زدم اﺻﻠﺎ ﮔﺮﻳﻢ ﻧﮕﺮﻓﺖ
ورس1
ﺧﻴﻠﻰ روزا اﻳﻦ دﻟﻢ ﮔﺮﻓﺖ
رول ﺑﻪ دﻳﻮار زدم ﮔﺮﻳﻪ ام ﮔﺮﻓﺖ
وﻗﺘﻰ ﺑﻮدی ﺣﺎﻟﻢ اﻳﻨﺠﻮر ﻧﺒﻮد
دﻟﻪ ﺗﻮ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﻮد ﻣﺠﺒﻮر ﻧﺒﻮد
ﺧﻮدش ﻣﻴﺨﻮاﺳﺖ وﻟﻰ ﻛﻨﺪی دﻟﻮ
ﮔﺬاﺷﺘﻰ رﻓﺘﻰ از ﭘﻴﺸﻢ ﻳﻬﻮ
ﺧﻢ ﺷﺪ ﻛﻤﺮم زﻳﺮ ﻏﻢ رﻓﺘﻨﺖ
ﮔﻔﺘﻢ ﻧﺰدﻳﮏ ﺗﺮ از رگ ﮔﺮدﻧﺖ
ﻣﻨﻢ ﺑﺪون ﻳﻬﻮ ﺧﻄ ﻧﺰﻧﻰ
رو ﻋﺸﻖ ﻣﻦ ﻣﻨﻮ ﭘﺲ ﻧﺰﻧﻰ
ﻳﺎدﻣﻪ ﻫﻨﻮز ﻗﻬﺮ ﻛﺮدﻧﺘﻮ
ﺣﺴﻤﻮ ﻛﺸﺖ ﺑﻪ ﻋﺸﻖ رﻓﺘﻨﻪ ﺗﻮ
ﺑﺴﻤﻪ ﭼﺮا ﺑﺎﻳﺪ اﺛﺒﺎت ﻛﻨﻢ
ﺣﺴﻤﻮ ﺑﻬﺖ ﭼﺮا اﻧﻜﺎر ﻛﻨﻢ
وﻗﺘﻰ ﻫﻨﻮز ﮔﻞ ﺗﺘﻮی ﺑﺎﻏﭽﻤﻰ
ﺗﻮ ﻋﻜﺲ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺗﻮ ﻗﺎب رو ﻃﺎﻗﭽﻤﻰ
دﻛﻠﻤﻪ
وﻗﺘﻰ ﻫﻨﻮز ﮔﻞ ﺗﻮی ﺑﺎﻏﭽﻤﻴﻴﻴﻴﻰ
ﺗﻮ ﻋﻜﺲ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺗﻮ ﻗﺎب رو ﻃﺎﻗﭽﻤﻴﻴﻴﻴﻰ
ﺳﺮ از ﺳﺠﺪه ﺑﺮداﺷﺘﻢ ﺑﻪ ﻋﺸﻖ دﻳﺪن ﭼﺸﻤﺎن ﺧﻤﺎرت
ﻣﻦ ﺑﺎ ﺷﺮاب ﺑﺎﻗﻰ ﺑﺮ ﻟﺒﺎﻧﺖ ﻣﺴﺖ ﻣﻴﺸﻮم ﺟﻮری ﻛﻪ ﺻﺪ ﭘﻴﮏ ﺗﻮاﻧﺎﻳﻰ آن را ﻧﺪارد
ﮔﻮﻳﻨﺪ ﺧﻮﺷﺎ ﺑﻪ ﺣﺎل ﻓﺮﻫﺎد ﻋﺎﺷﻖ ﻛﻪ ﺗﻠﺦ ﺗﺮﻳﻦ ﺧﺎﻃﺮه اش ﺷﻴﺮﻳﻦ ﺑﻮد وﻟﻰ آه ﻛﻪ ﻧﻤﻰ داﻧﻨﺪ در دل ﻓﺮﻫﺎد ﭼﻪ ﻫﺎ ﮔﺬﺷﺖ
ورس2
از ﺑﺲ ﺗﻮرو ﻣﻦ ﭘﺮﺳﺘﻴﺪم
ﺧﺪا ﺣﺴﻮدی ﻛﺮد ﺗﻮرو ﮔﺮﻓﺖ ازم
از ﺑﻌﺪ رﻓﺘﻨﺖ ﻣﻦ ﻏﺮﺑﻴﻢ
ﺑﺎ اﻳﻦ دﻧﻴﺎ دل ﺗﻮ ﺑﻮد ﺳﺮزﻣﻴﻦ
ﭼﺸﻤﺎ ﺗﻮ ﺑﺪ ﺟﻮری زد زﻣﻴﻨﻢ
ﺗﻴﻎ ﻧﮕﺎت رﮔﻮ زد ﻋﺰﻳﺰم
ﺣﺮﻣﺖ داﺷﺖ دوﺗﺎ دﺳﺘﺎت ﺑﺮاﻣﻮ
وﻟﻰ ﺗﻮ ﺑﺎ دﺳﺘﺎت زدی ﺑﺎوراﻣﻮ
رﻧﮓ ﭼﺸﺎت ﺧﻮد رﻧﮓ درﻳﺎس
ﺧﻨﺪﻳﺪﻧﺎت ﺗﻴﻎ رگ درداس
ﺻﺪ دﻓﻌﻪ ﻣﻨﻮ ﻛﺸﺖ و زﻧﺪه ﻛﺮد
اون ﺧﻄ ﻧﮕﺎت ﻣﮕﻪ ﻣﻴﺸﻪ ﺗﻮﺑﻪ ﻛﺮد
وﻗﺘﻰ ﻋﺸﻖ ﺗﻮ ﮔﻨﺎﻫﻤﻪ
ﺑﺎزم ﻣﻴﮕﻢ ﭼﺸﺎت ﺧﺪا ﻣﻨﻪ
ﺑﺒﺨﺶ ﺧﺪا ﭘﺮ ﻛﻔﺮه دﻟﻢ
ﭼﻮن دﻧﻴﺎت ﺑﺪ ﭘﺮش ﺧﻮرده ﺑﻪ ﻣﻦ
