تا دل ترانه‌خونه، دل من ترانه‌خونه
چرا بی‌تپش بمونه دل این ترانه‌خونه؟
وقتی آسمون قفس شد
باز هوای قصه پس شد
دم آخر سقوطم
یه ستاره هم‌نفس شد
چرا بی‌تپش بمونه دل این ترانه‌خونه؟
وقتی آسمون قفس شد
باز هوای قصه پس شد
دم آخر سقوطم
یه ستاره هم‌نفس شد
ستاره، با چشمای تو شبونه آفتابی می‌شه
با سایه‌ی تو کوچه‌مون دوباره مهتابی می‌شه
تا به رؤیا دل سپردم
تو رو تا خاطره بردم
شبا رو دونه‌به‌دونه
تو چشای تو شمردم
نذار این خار تو باشه
غصه دنبال تو باشه
اگه گاهی نگرونی
دل من مال تو باشه
ستاره، با چشمای تو شبونه آفتابی می‌شه
با سایه‌ی تو کوچه‌مون دوباره مهتابی می‌شه
اگه بغضو بشه خندید
می‌شه پشت پرده رو دید
می‌شه دست غمو رو کرد
اگه عشقو بشه فهمید
می‌شه تردیدو سفر کرد
عمرو با حادثه سر کرد
وقتی با یه عشق ساده
بشه خستگی رو در کرد
ستاره، با چشمای تو شبونه آفتابی می‌شه
با سایه‌ی تو کوچه‌مون دوباره مهتابی می‌شه
تا دل ترانه‌خونه، دل من ترانه‌خونه
چرا بی‌تپش بمونه دل این ترانه‌خونه؟
وقتی آسمون قفس شد
باز هوای قصه پس شد
دم آخر سقوطم
یه ستاره هم‌نفس شد
ستاره، با چشمای تو شبونه آفتابی می‌شه
با سایه‌ی تو کوچه‌مون دوباره مهتابی می‌شه
