ﻳﺎد ﺗﻮ ﻣﻴﻮﻓﺘﻢ ﻫﺮ ﺑﺎر ﺳﺎﺣﻞ و درﻳﺎ ﻣﻴﺒﻴﻨﻢ
ﻣﻨﻰ ﻛﻪ ﺑﻰ ﺗﻮ ﻫﻨﻮزم ﻫﻤﻪ ﺟﺎ ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻴﺸﻴﻨﻢ
ﻣﻨﻰ ﻛﻪ ﺑﻰ ﺗﻮ ﻫﻨﻮزم ﻫﻤﻪ ﺟﺎ ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻴﺸﻴﻨﻢ
ﺣﺮﻓﺎی ﻧﺎﮔﻔﺘﻤﻮ دﺳﺖ ﻗﺎﺻﺪک ﺳﭙﺮدم
ﮔﻠﻰ ﻛﻪ دوﺳﺖ داﺷﺘﻴﻮ واﺳﻪ ﻋﻜﺲ ﺗﻮ آوردم
ﺗﻨﻬﺎﻳﻰ آرزوﻫﺎﻣﻮ دوﻧﻪ دوﻧﻪ از ﭘﺎ درآورد
رﻓﺘﻨﺖ ﻫﺪﻳﻪ ﺑﻪ ﻗﻠﺒﻢ ﻣﻴﺪه ﻫﺮ ﺷﺐ اﻳﻦ ﻏﻤﺎرو
ﻧﻴﺴﺘﻰ و اﻳﻦ ﻧﺒﻮدﻧﺖ ﺗﻴﺸﻪ ﺑﻪ رﻳﺸﻪ ام ﻣﻴﺰﻧﻪ
دﻟﺘﻨﮕﻰ اﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﻫﺎم از ﻫﻤﻴﺸﻪ ام ﺑﻴﺸﺘﺮه
ﺣﺴﺮت دوﺑﺎره دﻳﺪﻧﺖ ﻣﻴﮕﻴﺮه ﺟﻮﻧﻤﻮ
دﻓﻨﻪ ﺗﻮ ﺧﺎک دﻟﻢ دوﺑﺎره ﺑﺎ ﺗﻮ ﺑﻮدﻧﻮ
ﺣﻴﻒ اون روزاﻳﻰ ﺧﻮﺑﻰ ﻛﻪ ﺷﺪن ﺑﺎد ﻫﻮا
دﺳﺖ ﺗﻘﺪﻳﺮ دﺳﺘﻤﻮ ﺑﻪ دﺳﺖ ﻏﻢ داده اﻟﺎن
ﺗﻮی آﻳﻨﻪ اﻧﮕﺎری ﻣﻦ ﺻﺪ و ﺑﻴﺴﺖ ﺳﺎﻟﻪ ﺷﺪم
ﭼﻪ آرزوﻫﺎﻳﻰ داﺷﺘﻢ واﺳﻪ ﺗﻮ واﺳﻪ ﺧﻮدم





