دانلود آهنگ مسیح شخصی از جانی کش + ترجمه فارسی

Your own, personal, Jesus
عیسیِ شخصی و مخصوصِ خودت
Someone to hear your prayers
کسی که دعاهایت را بشنود

Someone who cares
کسی که اهمیت می‌دهد
Your own, personal, Jesus
عیسیِ شخصی و مخصوصِ خودت

Someone to hear your prayers
کسی که دعاهایت را بشنود
Someone who’s there
کسی که آنجا حضور دارد

Feeling unknown
احساس می‌کنی ناشناخته‌ای
And you’re all alone
و کاملاً تنهایی

Flesh and bone
مجمود خاکی از گوشت و استخوان
By the telephone
در کنار تلفن

Lift up the receiver
تلفن را بردار
I’ll make you a believer
کاری می‌کنم که ایمان بیاوری

Take second best
به گزینه دوم و کم‌ارزش‌تر قانع شو
Put me to the test
مرا به چالش بکش و امتحان کن

Things on your chest
حرف‌هایی که روی دلت سنگینی می‌کنند
You need to confess
و باید اعترافشان کنی

I will deliver
من تو را رهایی می‌بخشم
You know i’m a forgiver
می‌دانی که من بخشنده‌ام

Reach out and touch faith
دستت را دراز کن و ایمان را لمس کن
Reach out and touch faith
دستت را دراز کن و ایمان را لمس کن

Your own, personal, Jesus
عیسیِ شخصی و مخصوصِ خودت
Someone to hear your prayers
کسی که دعاهایت را بشنود

Someone who cares
کسی که اهمیت می‌دهد
Your own, personal, Jesus
عیسیِ شخصی و مخصوصِ خودت

Someone to hear your prayers
کسی که دعاهایت را بشنود
Someone to care
کسی که اهمیت بدهد

Feeling unknown
احساس می‌کنی ناشناخته‌ای
And you’re all alone
و کاملاً تنهایی

Flesh and bone
موجود خاکی از گوشت و استخوان
By the telephone
در کنار تلفن

Lift up the receiver
تلفن را بردار
I’ll make you a believer
کاری می‌کنم که ایمان بیاوری

I will deliver
من تو را رهایی می‌بخشم
You know i’m a forgiver
می‌دانی که من بخشنده‌ام

Reach out and touch faith
دستت را دراز کن و ایمان را لمس کن
Reach out and touch faith
دستت را دراز کن و ایمان را لمس کن

Reach out and touch faith
دستت را دراز کن و ایمان را لمس کن
Reach out and touch faith
دستت را دراز کن و ایمان را لمس کن

مفهوم ترانه
این ترانه (اثر معروف گروه Depeche Mode) به موضوع اتکا به افراد دیگر به عنوان ناجی یا منبع نجات در هنگام تنهایی و ناامیدی می‌پردازد. این اثر با الهام از کتاب خاطرات پریسیلا پریسلی درباره ارتباطش با الویس پریسلی نوشته شده است؛ جایی که یک فرد برای فرد دیگر نقش یک «عیسی یا منجی شخصی» را ایفا می‌کند—کسی که همیشه گوش می‌دهد، مراقب است و تسلی‌بخش احساس تنهایی و انزوای اوست. ترانه با استعاره‌هایی مانند «تلفن» و «اعتراف»، نشان می‌دهد که چگونه انسان‌ها در اوج بی‌کسی، به دنبال ارتباطی سریع و انسانی هستند تا نقشِ ناجی یا یک معبودِ دست‌یافتنی را برایشان بازی کند.