کوچه وقتی که نباشی
رگ خشکیدهی شهره
ماه تو گوش خونه گفته
دیگه با پنجره قهره
سقف دلبستگی بیتو
واسه من سایه نداره
دلم از روزی که رفتی
دیگه همسایه نداره
[بند اول]
تو پی کدوم ستاره
پشت ابرا خونه کردی؟
رفتی و چیزی نگفتی
گریه رو بهونه کردی
من سؤال سادهی تو
تو جواب مشکل من
ردپای رفتن تو
روی صحرای دل من
[تکرار ترجیعبند]
کوچه وقتی که نباشی
رگ خشکیدهی شهره
ماه تو گوش خونه گفته
دیگه با پنجره قهره
سقف دلبستگی بیتو
واسه من سایه نداره
دلم از روزی که رفتی
دیگه همسایه نداره
[بند دوم]
وقتی آسمون شبهام
زیر سایهی چشاته
وقتی حتی این ترانه
رنگ غربت صداته
نمیذارم این دوراهی
سر راه ما بشینه
نمیذارم این جدایی
رنگ فردا رو ببینه
[ترجیعبند پایانی]
کوچه وقتی که نباشی
رگ خشکیدهی شهره
ماه تو گوش خونه گفته
دیگه با پنجره قهره
سقف دلبستگی بیتو
واسه من سایه نداره
دلم از روزی که رفتی
دیگه همسایه نداره
[اوترو]
شب رو با فانوس اشکت
میبرم تا روشنایی
با تو میرسم دوباره
به طلوع آشنایی
میدونم هر جا که باشی
دل تو اهل همینجاست
واسه من، تو اینجا
اول و آخر دنیاست





