ورس اولنمی‌خوام بشم من کافر
نمی‌خوام بکنم من باهات قهر
ولی هیچ‌وقت من نداشتم
حتی وقتی کم خواستم
سرتون سلامت
مگه سر واسه تنتون ندادم؟
واسه زیاد تا کمتون فدا شم
غمتون برا من
خونه‌مون تاریکه، رنگش کوره
یه چیزی توی مایه‌های قبرستونه
از بالا داد زد: «ورزش خوبه»
ولی ولش، لش کن، اصلش پوله
مغزت خوبه
برده هرکی قلبش دوره
کلیشه‌ست، می‌دونم، بلا بلا، ولی
چه کنیم؟ گندمون، حرفش زوره
دیالوگ+ یه چیزی یاد بدم؟
اگه دیدی سخته، یادت باشه
اینا واقعی نیست اصلاً
بشین یه گوشه *** بزن!
ـ ببین آقاپسر
دور شو از رفیقات یکم
ببینی عرف بهت چی قالب کرد
از خودت دور شو تا بشی کامل‌تر
ورس دومجالبه
انگار فرزند خالق والده
چقدر عرفمون **شعره، قالبش
سرش نصفه و تهش کامله
جالبه
تقدیر ازت حامله‌ست
بچه‌ت معتاده، کی بوده عاملش؟
مشتی، خوب فکر کن، تقصیر صاحبشه
کاش مقصر و مسئول یکی بودن
می‌شد بدبختی‌هامو بپیچونم
ولی مسئول زندگیم خود منم
نمی‌تونم بگم: «نمی‌تونم»
این تویی که تهش باید بری خونت
تو تعیین می‌کنی که کی اومد
مسئول لحظات زندگیتی
حالا اتفاقات بد یا خیلی خوبن
ورس سومممنونم
بهشون بگید اینو
اونا که سر بودن
بیرونم آوردن از لونم
تو اوج کمبودم
آخ، دندونم
می‌نویسم انگار مجبورم
هر روزم راه بسته‌ست
توی راه هیچ‌کی نیست
و خودمم، می‌شنوی باز از من
هرچی بود، خار کندم
از بازیم عاصیم، راضیم به مردن
آخه من خودمم *** یه‌خورده
خوردن به پاچش، پاچیدن به خوردن
منم به اینا راه می‌دم که گم شن
لامصب…
می‌کنیم شتر با بار چپش
حقمونو می‌خوایم با حرف‌مرف
نه کار کردن
حرف بزن
تو هم یه چیزی بگو
هیچی درنمیاد از حرف من
پایانیه سؤال:
پاسخ به دعا
چی می‌رسونه به خدا؟
سؤال بعدی، با خجالت:
اصلاً فرض کن مؤمنم من
چرا باید کنم عبادت؟
حماقت یا شرافت؟
همینا می‌کنن کفایت
تا ته ترانه شه تلاوت
بذار قضاوتم کنن
آبو له نمی‌کنه که هاونگ
می‌رم رو مخت با ظرافت
بدون حمایت
باید دونه ترسمو بکارم
تو یه ساعت
علیه بشریت
این ترک بزرگ‌ترین جنایت
