باز هم تنهایی‌م، باز هم یه اتاق کاملاً خالی.
Nəfəs qədər yaxındasan, əl uzatsam uzaq.
به‌اندازه‌ی یه نفس نزدیکی، اما اگه دستم رو دراز کنم، دور از دسترسی.
Həvəsim azalır, nəfəsim daralır,
انگیزه‌م کم می‌شه و نفسم تنگ می‌شه.
Həsrətin oxşayır soyuq qışa, üşüdür bu sazaq.
دلتنگیِ تو شبیه یه زمستون سرده؛ این سرمای گزنده منو می‌لرزونه.
Dedim axı sevmə ay ürək,
مگه نگفتم عاشق نشو، ای دل؟
Eşidəydin mənidə gərək nə edim bundan sonra mən.
کاش حرفم رو هم شنیده بودی؛ حالا من باید از این به بعد چی کار کنم؟
Çək əzabını axı nə edim, sənə bir vaxt sevmə dedim,
حالا رنجش رو تحمل کن؛ من دیگه چی کار می‌تونم بکنم؟ یه زمانی بهت گفتم عاشق نشو.
Yenə sən oldun darıxan üzünə.
باز هم این تویی که دلتنگ شدی و غم به چهره‌ات نشسته.
Sənli duyğularım, heç olmadan gəl,
ای احساساتِ آمیخته به تو، بیا؛ انگار اصلاً هیچ اتفاقی نیفتاده.
Sənə qarşı varsa səhvim, keç olmadan gəl.
اگه در حق تو اشتباهی کردم، ازش بگذر و پیشم بیا؛ قبل از اینکه دیر بشه.
Məni belə üzgün, həyata küskün,
منو در این حال ببین؛ این‌قدر غمگین و دل‌زده از زندگی،
Axı üzülərsən belə görsən, gec oladan gəl.
اگه منو این‌طوری ببینی، ناراحت می‌شی؛ پس قبل از اینکه دیر بشه بیا.
Dedim axı sevmə ay ürək,
مگه نگفتم عاشق نشو، ای دل؟
Eşidəydin mənidə gərək nə edim bundan sonra mən.
کاش حرفم رو هم شنیده بودی؛ حالا من باید از این به بعد چی کار کنم؟
Çək əzabını axı nə edim, sənə bir vaxt sevmə dedim,
حالا رنجش رو تحمل کن؛ من دیگه چی کار می‌تونم بکنم؟ یه زمانی بهت گفتم عاشق نشو.
Yenə sən oldun darıxan üzünə
باز هم این تویی که دلتنگ شدی و غم به چهره‌ات نشسته.
