برترینها: کاشیهای رنگی، کابینتهای فلزی، یخچالهایی با رنگهای متفاوت و پارچههایی که جای درِ کابینت را میگرفتند؛ آشپزخانههای قدیمی فقط یک فضای کاربردی در خانه نبودند، بخشی از سبک زندگی و خاطرات خانوادهها بودند. فضاهایی که هر گوشهشان نشانی از سلیقه، خلاقیت و زندگی روزمره چند نسل را در خود نگه داشتهاند.
ابراهیم آذرپور، عکاسی که با ثبت خانههای قدیمی و فضاهای در حال فراموشی تلاش میکند تصویری از معماری و سبک زندگی گذشته باقی بگذارد، این بار سراغ آشپزخانههایی رفته که شاید تا چند سال دیگر اثری از آنها باقی نماند. این تصاویر از خانههایی در آریاشهر، یوسفآباد، انقلاب، نیروهوایی، تهرانپارس، سنایی، پامنار، خیابان ایتالیا، ۲۵ شهریور، کرج و قزوین ثبت شدهاند؛ خانههایی که هرکدام بخشی از تاریخ زندگی شهری را روایت میکنند.
در آشپزخانههای قدیمی خبری از کابینتهای یکدست امدیاف، جزیرههای بزرگ آشپزخانه و طراحیهای مینیمال امروزی نبود. بسیاری از کابینتها از جنس فلز یا چوب ساخته میشدند؛ کابینتهایی ساده که گاهی با رنگهای شاد و متفاوت، حالوهوای خاصی به فضای خانه میدادند. رنگ کابینت، یخچال، پردهها و حتی وسایل آشپزخانه معمولاً با هم هماهنگ میشد و خانوادهها تلاش میکردند یک ترکیب رنگی گرم و هماهنگ در خانه ایجاد کنند.
یکی از جزئیات آشنا در بسیاری از خانههای قدیمی، استفاده از پارچههای طرحدار به جای درِ کابینت یا برای پوشاندن قسمتهای بدون استفاده بود. زیر سینک ظرفشویی یا بخشهایی که فضای خالی داشتند، گاهی با یک پرده پارچهای پوشانده میشد؛ پارچههایی که هم ظاهر آشپزخانه را مرتبتر میکردند و هم وسایل و شلوغیهای پشت آن را از دید پنهان نگه میداشتند.
این آشپزخانهها شاید از نظر امکانات با خانههای امروز قابل مقایسه نباشند، اما نشاندهنده دورهای هستند که در آن وسایل خانه فقط کالا نبودند؛ هر وسیله سالها همراه خانواده میماند و بخشی از داستان زندگی آنها میشد.
