خبرآنلاین: پیتر مداک، کارگردان بریتانیایی‌ـ‌مجاری فیلم‌های «احضار»، «برادران کری» و «بگذار داشته باشد»، در ۸۸سالگی درگذشت.
به نقل از گاردین، مداک در سینما و تلویزیون کارنامه‌ای طولانی و متنوع داشت. در میان آثار او می‌توان به فیلم‌های شاخص و متناسب با حال‌وهوای زمانه، مانند «روزی در مرگ جو اِگ» و «طبقه حاکم» (هر دو محصول سال ۱۹۷۲)، فیلم ترسناک و تحسین‌شده «احضار با بازی جورج سی. اسکات و دو فیلم جنایی تاریخی «برادران کری» و «بگذار داشته باشد» اشاره کرد که در اوایل دهه ۱۹۹۰ ساخته شدند. او همچنین قسمت‌های متعددی از مجموعه‌های تلویزیونی مطرح را کارگردانی کرد؛ از جمله نسخه احیاشده «منطقه گرگ‌ومیش» در دهه ۱۹۸۰، «قتل: زندگی در خیابان» و «هانیبال».
پیتر مداک در سال ۱۹۳۷ در مجارستان به دنیا آمد. او در جریان جنگ جهانی دوم، همراه با خانواده یهودی‌اش مجبور شد مخفی شود و پس از آن، در جریان قیام مجارستان، از کشور گریخت. مداک به لندن رفت؛ جایی که عمه‌اش، لوت مداک، خواننده اپرای مشهور و شناخته‌شده در سطح بین‌المللی بود. او با استفاده از ارتباطات عمه‌اش، به‌عنوان کارآموز در شرکت تولید فیلم‌های خبری «اسوشیتد بریتیش پاته» استخدام شد و به‌تدریج در بخش‌های مختلف استودیو پیشرفت کرد. مدتی نیز در اتاق تدوین، در کنار هیو هادسن، کار کرد؛ فیلم‌سازی که بعدها «ارابه‌های آتش» را ساخت.
مداک سپس به‌عنوان دستیار کارگردان با جون لیتلوود در فیلم «گنجشک‌ها آواز نمی‌خوانند» و با گای همیلتون در فیلم «تشییع جنازه در برلین» همکاری کرد. او در سال ۱۹۶۸ با ساخت فیلم مهیج اروتیک «نگاتیوها» با بازی پیتر مک‌انری و گلندا جکسون، نخستین تجربه کارگردانی یک فیلم بلند سینمایی را پشت سر گذاشت.
مداک پس از آن دو اقتباس از نمایشنامه‌های مطرح ساخت: «روزی در مرگ جو اِگ»، نوشته پیتر نیکولز، با بازی آلن بیتس و «طبقه حاکم»، نوشته پیتر بارنز، با بازی پیتر اوتول. هر دو فیلم پس از اکران در سال ۱۹۷۲ با استقبال خوبی روبه‌رو شدند و اوتول برای بازی در «طبقه حاکم» نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد شد.
با این حال، دو سال بعد، مداک به‌سرعت با مشکلاتی جدی روبه‌رو شد. فیلم «شبح در آفتاب نیمروز»، با بازی پیتر سلرز، به یکی از پروژه‌های بدنام تاریخ سینما تبدیل شد. هزینه تولید فیلم به‌شدت از بودجه پیش‌بینی‌شده فراتر رفت؛ مسئله‌ای که بخشی از آن به رفتارهای غیرقابل‌پیش‌بینی سلرز نسبت داده می‌شد. این فیلم بیش از یک دهه بعد تازه در قالب ویدئوی خانگی منتشر شد.
مداک بعدها این تجربه را «بزرگ‌ترین فاجعه زندگی‌ام» نامید و مستندی درباره آن ساخت که در سال ۲۰۱۸ در جشنواره فیلم ونیز به نمایش درآمد.
پس از ساخت کمدی «کار عجیب»، با بازی گراهام چپمن، مداک با فیلم «احضار» اعتبار حرفه‌ای خود را دوباره به دست آورد. این فیلم ترسناک و وهم‌آلود محصول سال ۱۹۸۰، با بازی جورج سی. اسکات، داستان آهنگ‌سازی را روایت می‌کند که خانه‌ای تسخیرشده اجاره می‌کند. مارتین اسکورسیزی این فیلم را یکی از آثار ترسناک محبوب خود معرفی کرده بود و آن را اثری «سرشار از اندوه و هراس» می‌دانست.
مداک پس از همکاری با مجموعه گلچین تلویزیونی «تئاتر افسانه‌ای» شلی دووال و نسخه احیاشده «منطقه گرگ‌ومیش»، بار دیگر به سینما بازگشت و دو فیلم جنایی پرسروصدا در بریتانیا ساخت.
فیلم «برادران کری» که در سال ۱۹۹۰ اکران شد، گری و مارتین کمپ، اعضای گروه موسیقی اسپانداو باله، را در نقش برادران دوقلوی گانگستر، رونالد و رجی کری، به تصویر کشید. فیلم بعدی او، «بگذار داشته باشد»، درباره پرونده جنجالی درک بنتلی بود؛ جوان ۱۹سالهای که در سال ۱۹۵۳ به اتهام قتل یک مأمور پلیس به دار آویخته شد، با آنکه خودش ماشه را نکشیده بود.
مداک در سال ۱۹۹۳ با ساخت فیلم جنایی مهیج «رومئو در حال خون‌ریزی است» با بازی گری اولدمن، بار دیگر به هالیوود بازگشت.
مداک سپس بار دیگر فعالیت خود را بر تلویزیون متمرکز کرد. او از سال ۱۹۹۴ شش قسمت از مجموعه جنایی تحسین‌شده «قتل: زندگی در خیابان» را کارگردانی کرد و در سال ۲۰۰۲ نیز یک قسمت از مجموعه «وایر» را ساخت. از دیگر تجربه‌های تلویزیونی او در سالهای بعد می‌توان به کارگردانی قسمت‌هایی از مجموعه‌های پرمخاطبی چون «هاوس»، «برکینگ بد» و «آدم‌خوار» اشاره کرد.
نیل پرویس و رابرت وید، نویسندگان فیلم‌های «اسکای‌فال» و «زمانی برای مردن نیست» که نخستین فیلم‌نامه ساخته‌شده‌شان، یعنی «بگذار داشته باشد»، را با مداک همکاری کرده بودند، در گفت‌وگو با گاردین گفتند:
«پیتر نخستین فیلم ما را کارگردانی کرد و نمی‌توانستیم همکاری مهربان‌تر و محترمانه‌تری از او انتظار داشته باشیم. فوق‌العاده بود که این فیلم‌ساز باتجربه با ما همچون همکارانی برابر رفتار می‌کرد؛ فیلم‌سازی که پس از ساخت اثر هیجان‌انگیز و غافلگیرکننده «برادران کری»، بار دیگر شاهد رونق گرفتن فعالیت سینمایی خود بود. او دوست خوبی بود و دلمان برای ناهار خوردن با او و گفت‌وگو درباره پروژه‌های آینده‌ای که همچنان مشتاق ساختشان بود، تنگ خواهد شد.»
مداک سه بار ازدواج کرد: نخست با کاترین لا کرمانس از سال ۱۹۶۳ تا ۱۹۷۲، سپس با کارولین سیمور از سال ۱۹۷۳ تا ۱۹۸۴ و در نهایت با جولیا میگنس از سال ۱۹۸۸ تا ۲۰۰۳.
