به گزارش خبرنگار اجتماعی رکنا، علیرضا کمالیفر، مدالآور پارالمپیک و عضو سابق تیم ملی ورزشهای جانبازان و معلولان، با بیان اینکه از بدو تولد به بیماری پولیو مبتلا بوده است، گفت: به دلیل این بیماری تا ۹ سالگی هفت بار تحت عمل جراحی قرار گرفتم. اگر این جراحیها انجام نمیشد، امکان راه رفتن برایم وجود نداشت، اما پس از پشت سر گذاشتن دوران درمان توانستم زندگی عادی خود را آغاز کنم.
وی درباره ورود خود به دنیای ورزش اظهار کرد: از دوران دبیرستان به ورزش علاقه داشتم و فعالیت ورزشی را آغاز کردم، اما پس از آشنایی با ورزش جانبازان و معلولان، به صورت جدی در رشتههای پرتاب وزنه، پرتاب نیزه و پرتاب دیسک فعالیت کردم. در نهایت، پرتاب دیسک را به عنوان رشته تخصصی خود انتخاب کردم و از اوایل دهه ۸۰ تمریناتم را به صورت حرفهای ادامه دادم.
کمالیفر افزود: از سال ۱۳۸۵ به عضویت تیم ملی درآمدم و در رقابتهای مختلف از جمله مسابقات جهانی، پارالمپیک، بازیهای آسیایی و رقابتهای بینالمللی حضور پیدا کردم. حاصل سالها تلاش و تمرین، کسب بیش از ۱۳ مدال طلا در میادین مختلف بود که برای من افتخار بزرگی محسوب میشود.
وی ادامه داد: در کنار پرتاب دیسک، در رشته بسکتبال با ویلچر نیز فعالیت داشتم و به عضویت تیم ملی این رشته درآمدم. پس از آسیبدیدگی انگشت دست، ادامه فعالیت حرفهای در پرتاب دیسک برایم دشوار شد و تمرکزم بیشتر بر بسکتبال قرار گرفت. خوشبختانه همراه با تیم ملی موفق شدیم برای نخستین بار عنوان سومی جهان را برای ایران در این رشته به دست آوریم.
این قهرمان پارالمپیک درباره انگیزه ورود به ورزش گفت: از کودکی روحیهای داشتم که هیچگاه دوست نداشتم دیگران به من ترحم کنند یا برای انجام کارها به دیگران وابسته باشم. همیشه تلاش میکردم تواناییهایم را ثابت کنم. حتی در دوران مدرسه نیز با وجود شرایط جسمانیام، به عنوان دروازهبان تیم انتخاب شدم و سعی میکردم بهترین عملکرد را داشته باشم. همین روحیه باعث شد در ورزش نیز برای رسیدن به موفقیت از هیچ تلاشی دریغ نکنم.
کمالیفر با تأکید بر اهمیت ورزش برای افراد دارای معلولیت اظهار کرد: ورزش برای این افراد تنها یک سرگرمی نیست، بلکه یک ضرورت است. فعالیت بدنی علاوه بر افزایش توان جسمانی، موجب تقویت عضلات، بهبود سوختوساز بدن، افزایش نشاط و حفظ سلامت جسم و روان میشود. به همین دلیل توصیه میکنم همه افراد دارای معلولیت، متناسب با شرایط خود، ورزش را در برنامه روزانهشان قرار دهند.
وی درباره شرایط امروز افراد دارای معلولیت در جامعه نیز گفت: خوشبختانه نسبت به گذشته شرایط بهتر شده است. در سالهای گذشته افراد دارای معلولیت برای استخدام باید با افراد سالم رقابت میکردند، اما امروز آزمونهای استخدامی ویژه این قشر برگزار میشود و سازمان بهزیستی نیز در این زمینه اقدامات مؤثری انجام داده و همچنان پیگیر اجرای این برنامههاست.
این ورزشکار ملیپوش، تحصیل را در کنار ورزش یکی از عوامل مهم موفقیت دانست و افزود: معتقدم ورزش و تحصیل باید در کنار هم باشند. خودم دارای مدرک کارشناسی ارشد آسیبشناسی و حرکات اصلاحی هستم و باور دارم ورزشکار تحصیلکرده میتواند تأثیر بیشتری در جامعه داشته باشد و تجربیات خود را به شکل علمی در اختیار دیگران قرار دهد.
کمالیفر درباره مهمترین اهداف زندگی خود نیز گفت: از همان ابتدا برای آیندهام هدفگذاری کرده بودم؛ قهرمانی در ورزش، ادامه تحصیل و تشکیل خانواده از مهمترین اهدافم بودند. وقتی انسان بداند چه هدفی را دنبال میکند، با انگیزه بیشتری در مسیر حرکت خواهد کرد و رسیدن به موفقیت آسانتر میشود.
وی با اشاره به زندگی شخصی خود افزود: هنگام ازدواج تلاش کردم با صداقت شرایط جسمانی خود را برای خانواده همسرم توضیح دهم. خوشبختانه خانواده همسرم با نگاه مثبتی این موضوع را پذیرفتند و همسرم نیز هیچگاه با من مانند یک فرد دارای معلولیت رفتار نکرده است. امروز نیز حمایتهای همسر و فرزندانم یکی از مهمترین انگیزههایم برای ادامه فعالیتهای ورزشی و اجتماعی است.
این مدالآور پارالمپیک همچنین از حمایتهای پدر و مادر خود قدردانی کرد و گفت: اگر حمایتهای خانوادهام نبود، رسیدن به این موفقیتها بسیار دشوار میشد. تلاش کردم با عملکردم نگاه جامعه را نسبت به افراد دارای معلولیت تغییر دهم و نشان دهم که معلولیت هرگز به معنای ناتوانی یا محدودیت نیست.
وی که هماکنون به عنوان کارشناس ورزش و کارمند نیز مشغول فعالیت است، در پایان خطاب به افراد دارای معلولیت تأکید کرد: هیچگاه ناامید نشوید و خودتان را خانهنشین نکنید. حتی انجام فعالیتهای ورزشی ساده نیز میتواند باعث افزایش نشاط، ترشح هورمونهای مؤثر بر سلامت روان و ایجاد انگیزه برای ادامه زندگی شود. هر فرد باید استعداد و علاقه خود را پیدا کند و با تلاش و پشتکار در همان مسیر حرکت کند، زیرا موفقیت برای همه دستیافتنی است.
