رویداد۲۴ | مازیار وکیلی- ورزش ایران تنها یک قدم با کسب یکی از مهمترین مدالهای تاریخ دوومیدانی فاصله داشت. فاطمه محیطیزاده، بانوی ایرانی، در آستانه کسب یک مدال تاریخی برای ورزش ایران با یک حادثه تلخ روبهرو شد. او که در قالب تیم دوومیدانی و در رشته هفتگانه به مسابقات آسیایی ناگویا اعزام شده بود، بعد از پشت سر گذاشتن شش رشته از هفت رشته مسابقات هفتگانه، با اختلاف بسیار کمی نسبت به رقیب ژاپنی خود در رده دوم مسابقات قرار داشت؛ اما ناگهان خبر آمد که محیطیزاده به خاطر غیراستاندارد بودن کفش ورزشیاش دیسکالیفه (اخراج) شده و نام او از جدول مسابقات کنار گذاشته شده است.
اتفاقی تلخ و صدالبته بهتآور که بیانگر ضعف مدیریتی عمیق در ارکان ورزش ایران و خصوصاً فدراسیون دوومیدانی است. مدالی تاریخساز به خاطر یک اشتباه ساده از دست رفت و هنوز مشخص نیست که چه کسی باید پاسخگوی این اشتباه فاحش باشد. آیا ادعای مسئولان فدراسیون درست است که گفته بودند کفش محیطیزاده قبل از مسابقات بررسی و تأیید شده بود؟ یا باید واکنش کمیته ملی المپیک را باور کنیم که کنترل تجهیزات و مسئولیت رعایت مقررات را بر عهده ورزشکار و فدراسیون دوومیدانی میداند؟
چه کسی باید بابت چنین اشتباه بدیهی و مضحکی ملامت شود؟ کسب مدال در چنین سطحی توسط یک بانوی ایرانی، علاوه بر اینکه یک افتخار بزرگ ورزشی به حساب میآمد، میتوانست تصویر رسانهای متفاوتی از ایران به جهانیان ارائه کند. تصویری که بابت یک اشتباه ساده مخدوش شد و نهتنها مدال محیطیزاده از دست رفت، که امتیاز منفی دیگری را در کارنامه احسان حدادی، رئیس فدراسیون دوومیدانی، ثبت کرد؛ رئیس فدراسیونی که با شعار نظم و انضباط وارد این فدراسیون شد، اما خروجی عملکرد او جز حواشی متعدد چیز دیگری برای این رشته مهم و مدالآور نداشته است.
یک کفش و دو روایت
بیشتر بخوانید:
بازخوانی یک پرونده مسکوت بعد از مرگ رقیب احسان حدادی | پشت پرده انتخابات فدراسیون دوومیدانی چه بود؟
کفشی که محیطیزاده با استفاده از آن در رشته پرش شرکت کرد، «مکسفلای ۲ از برند نایکی» است که برای استفاده در دوهای سرعت توسط فدراسیون جهانی دوومیدانی تأیید شده است، اما به دلیل نوع ساخت کفش، برای رشته پرش طول تأیید نشده است. محیطیزاده هنگام شرکت در رشته پرش نیز از این کفش استفاده کرده که در نهایت باعث حذف او از مسابقات شده است.
رضا شجیع، رئیس مرکز نظارت بر تیمهای ملی کمیته ملی المپیک، مسئولیت این اتفاق را متوجه خود ورزشکار و فدراسیون دوومیدانی میداند. او در گفتوگویی درباره این موضوع عنوان کرد: «کنترل و تطبیق تجهیزات تخصصی هر رشته با ضوابط فنی بینالمللی، موضوعی کاملاً تخصصی است و باید پیش از آغاز مسابقه توسط فدراسیون مربوط و کادر فنی آن رشته انجام شود. تطبیق مدل کفش ورزشکار با فهرست کفشهای مورد تأیید فدراسیون جهانی دوومیدانی نیز دقیقاً در همین چارچوب قرار میگیرد.»
این در حالی است که فدراسیون دوومیدانی و رئیس آن نظر دیگری دارند و در اعتراض رسمی که بعد از حذف محیطیزاده به مسئولان برگزارکننده ارائه کردهاند، بهصراحت نوشتهاند: «کفش ورزشکار (Nike Maxfly 2 مدل FD8395) پیش از آغاز رقابت هفتگانه در فرآیند بازرسی تجهیزات پیش از مسابقه ارائه و توسط مسئولان مسابقه تأیید شده بود. با توجه به اینکه کفش ورزشکار پیش از مسابقه توسط مسئولان مربوطه بازرسی و تأیید شده بود، تیم ایران معتقد است که: ورزشکار با حسن نیت و بر اساس تأیید رسمی پیش از مسابقه اقدام کرده است؛ هرگونه خطا در تشخیص مجاز بودن کفش، متوجه فرآیند بازرسی است و نه ورزشکار؛ ابطال نتیجه بهصورت بازگشتی، آن هم برخلاف تأیید قبلی مسئولان مسابقه، نگرانی جدی درباره رعایت انصاف رویهای بر اساس قوانین مسابقات فدراسیون جهانی ایجاد میکند.»
سؤالی که بعد از کنار هم گذاشتن این دو روایت پیش میآید، این است که در نهایت چه کسی مسئول این رخداد غمانگیز است؟ و
فارغ از درستی و غلطی این روایتها، این مدال محیطیزاده است که از کف رفته و بعید است اعتراضاتی از این دست آب رفته را به جوی برگرداند.
حواشی بی پایان فدراسیون و دوومیدانی احسان حدادی
بیشتر بخوانید:
رسوایی جنسی تیم ملی دوومیدانی در کره جنوبی | کدام ورزشکاران بازداشت شدند و احسان حدادی کجاست؟
پروندهسازان پیش از حادثه | برگزارکنندگان، مردم یا فدراسیون دوومیدانی؛ چه کسی ماراتن کیش را به حاشیه راند؟
پروندههای رسوایی جنسی چهرههای مشهور سیاسی در ایران
احسان حدادی پرافتخارترین ورزشکار ایرانی در رشته دوومیدانی است. برنز مسابقات جهانی، نقره المپیک و چهار مدال طلای بازیهای آسیایی، حدادی را تبدیل به پرافتخارترین ورزشکار این رشته کرده است. این سابقه درخشان پشتوانهای شد تا حدادی در تاریخ ۱۱ تیرماه سال ۱۴۰۳ با کسب ۴۰ رأی به عنوان رئیس فدراسیون دوومیدانی انتخاب شود.
حدادی بلافاصله بعد از انتخاب به عنوان رئیس فدراسیون دوومیدانی، به انتقاد از وضعیت فدراسیون پرداخت و در گفتوگویی اعلام کرد: «من فدراسیونی را تحویل نگرفتم، بلکه یک پارک را تحویل گرفتم که به مدال هم نمیرسید، حالا میخواهم آن را تبدیل به یک فدراسیون کنم. ما فضای آفتاب انقلاب را تبدیل به کمپ اختصاصی تیم ملی کردیم. من خودم در اینجا تمرین میکردم و ورزشکاران هادی هم کنارم بودند، اما ورزش حرفهای این وضعیت را قبول نمیکند. امروز اگر درب آفتاب انقلاب بسته شده، برای آن است که ورزشکار کسی را نبینند و روی تمرینات متمرکز باشند و به دنبال موفقیت باشند. امروز به جرأت میگویم کسانی که در آنجا تمرین میکنند، ذهن و فکرشان نسبت به پنج ماه قبل تغییر کرده است.»
اما حالا کمتر از دو سال بعد شاهد این هستیم که ورزشکار ایرانی به خاطر کفش غیرمجاز از مسابقات آسیایی که قرار بود طبق وعده حدادی در آن ده مدال کسب شود، حذف میشود.
اما اولین حاشیه مهمی که احسان حدادی در فدراسیون دوومیدانی با آن دستبهگریبان شد، اختلاف نظر با حسن تفتیان، قهرمان پرتاب دیسک مسابقات آسیایی هانگژو بود؛ جایی که رسولی در مصاحبهای به انتقاد از فدراسیون دوومیدانی پرداخت و گفت: «اردوی دوم آن چیزی که فکر کردم نبود و بیشتر بچهها از نظر روحی افت کردند. بسیاری از ورزشکاران میل به تمرین داشتند، اما وضعیت غذاها هم بد شد. فیزیوتراپ در اردوی اول بود، اما در اردوی دوم اصلاً نبود. تا الان هر چیزی که فدراسیون گفت چشم گفتم و روز پانزدهم اردو اجازه گرفتم تا به استخر بروم و اجازه نمیدادند. نوجوان نیستم که سختگیری میکنید.»
اما احسان حدادی به جای رسیدگی به انتقادات رسولی، برای او حکم دو ماه محرومیت صادر کرد تا رسولی با چشمانی گریان از خود ویدیویی منتشر کند و بگوید: «امروز جلسهای در فدراسیون در خصوص اینکه چرا از شرایطم انتقاد کرده بودم برگزار شد و حدود ۴۰، ۵۰ نفر حضور داشتند و با من همانند یک متهم رفتار کردند که چرا مصاحبه کردهام. بعد از جلسه برای تمرین به ورزشگاه آفتاب انقلاب رفتم، اما ظاهراً به نگهبان اطلاع داده بودند که مرا راه ندهند. الان گیر کردم. تا حالا هیچ وقت پشت این در نبودم، امروز دنیا روی سرم خراب شده است.»
اما این تنها حاشیه فدراسیون تحت زعامت حدادی نبود. در فروردین ۱۴۰۴، یوسف یوسفوند، ملیپوش پرتاب نیزه ایران، در مصاحبهای عنوان کرد: «حقیقتاً من با میلگرد در حال تمرین هستم. وقتی نیزه نباشد مجبور هستیم با میلگرد تمرین کنیم. رئیس دیگری قول خرید نیزه داده بود و قرار بود برسد، اما چند سال است که رفته، اما هنوز نیزهها نرسیدند.»
یکی دیگر از اتفاقات عجیب در دوران ریاست احسان حدادی بر فدراسیون دوومیدانی، عدم اعزام تیم دو صحرانوردی ایران به مسابقات قهرمانی آسیا است. حدادی علت عدم حضور تیم دو صحرانوردی را عدم صدور ویزا از طرف کشور هنگکنگ عنوان کرد، اما ملیپوشان و مربیان رشته دو صحرانوردی میگویند چنین ادعایی درست نیست و فدراسیون دوومیدانی با ارائه دیرهنگام درخواست ویزا برای ورزشکاران، بهعمد مانع این اعزام شد تا هزینه سفر را پرداخت نکند.
بعد از لغو اعزام تیم دو صحرانوردی، جلیل ناصری، یکی از ورزشکاران این رشته، در گفتوگویی به انتقاد از حدادی پرداخت و گفت: «ما دو ماه پیش ورودی آسیا را کسب کردیم. یعنی این دو ماه نتوانستند ویزا بگیرند؟ در این دو ماه یک اردو هم برای ما نگذاشتند. حتی یک روز قبل از مسابقه هم زنگ نزدند که بگویند اعزام نمیکنیم. هیچ کاری نکردند. انگار نه انگار ما عمر و جوانیمان را برای این ورزش میگذاریم.»
حسین شیرقوی، مربی سابق تیم دو صحرانوردی، هم به کنایه درباره این عدم اعزام گفت: «صحرانوردی همیشه اعزام داشته، اما آقای احسان حدادی محبت کرده و فکر کنم یک نوآوری از آمریکا آورده تا اردوها و مسابقات را لغو کند. آنها توان تأمین پول اعزام را نداشتند. از باشگاهها درخواست پول کردند، اما چون برای باشگاهها ارزش قائل نشدند، هیچ باشگاهی حاضر نشد به آنها پول بدهد تا صحرانوردی را اعزام کنند. دبیر فدراسیون دوومیدانی به من گفت باشگاه کاراماشین، ۱.۵ میلیارد تومان به ما بدهد تا تیم را اعزام کنیم.»
اما در اردیبهشت سال ۱۴۰۴ بود که خبری شوکهکننده در رسانهها منتشر شد که ایران را تکان داد و آن خبر، دستگیری سه ورزشکار رشته دوومیدانی در کره جنوبی به جرم تجاوز گروهی بود؛ اتهامی بسیار سنگین که ابعاد آن هنوز مشخص نیست.
این یک رسوایی بزرگ برای ورزش ایران به حساب میآمد. عملکرد ضعیف و دور از انتظار از حدادی باعث شد تا جمعی از قهرمانان رشته دو و میدانی در نامهای به مسعود پزشکیان از او درخواست کنند تا حدادی را از فدراسیون دوومیدانی عزل کند چرا که با رفتار غیرحرفهای خود باعث تشنج در این رشته پایهای و مادر شده است. حال باید دید مسئولان ورزش کشور بعد از این حواشی متعدد آیا باز هم حضور احسان حدادی را در راس فدراسیون دو و میدانی تحمل میکنند یا خیر؟
