از کجا پیدا شدی تو، دل برایت میرود
چشمهایت را نگو، جان را که با خود میبرد
چشمهایت را نگو، جان را که با خود میبرد
باز میخندی و من غرقِ نگاهت میشوم
من به شوق دیدنت تا ته دنیا میروم
ای همه دار و ندارم، ای تمامِ باورم
من برای دیدنت کلِ زمان را میخرم
این دلِ دیوانه را دیوانهتر کردی ببین
لااقل یک لحظه پای درد و دلهایش بشین
من حواسم پرتِ توست چیزی نمیخواهم دگر
این دلِ وامانده را با خندهای از جا بِکن
هر چه خوبی در جهان است تو از آن هم بهتری
در میانِ قلبِ من هر لحظه جانم میبری
ای همه دار و ندارم، ای تمامِ باورم
من برای دیدنت کلِ زمان را میخرم
این دلِ دیوانه را دیوانهتر کردی ببین
لااقل یک لحظه پای درد و دلهایش بشین
