دانلود آهنگ بادی شیم از نات‌یور‌تایپ + ترجمه فارسی و ریمیکس

You know I need you in my life
می‌دونی که تو رو توی زندگی‌م لازم دارم
But my friends say “stay alive”
ولی دوستام می‌گن: «زنده بمون»
(Tell me is it love?)
(بهم بگو، این عشقه؟)
(Tell me is it love?)
(بهم بگو، این عشقه؟)
Their words drive you insane
حرف‌هاشون دیوونه‌ات می‌کنه
Tragical body shame
شرم و نفرت تلخ از بدن
(Tell me is it lust?)
(بهم بگو، این هوسه؟)
(Tell me is it lust?)
(بهم بگو، این هوسه؟)
Cut my hair
موهام رو کوتاه می‌کنم
Slit my wrists
به مچ دست‌هام آسیب می‌زنم
Please come and hold me now
لطفاً بیا و همین حالا بغلم کن
I think I might do
فکر کنم ممکنه دست به
Fucked up things
کارهای خیلی خراب و خطرناکی بزنم
Please can you hold me down?
لطفاً می‌تونی منو محکم نگه داری؟
There’s blood on my walls
روی دیوارهای اتاقم خون پاشیده
A red gushing waterfall
مثل یک آبشار سرخ که با شدت جاریه
Yet means nothing at all
اما انگار اصلاً هیچ معنایی نداره
And I think it’s all my fault
و فکر می‌کنم همه‌اش تقصیر خودمه
You know I need you in my life
می‌دونی که تو رو توی زندگی‌م لازم دارم
But my friends say “stay alive”
ولی دوستام می‌گن: «زنده بمون»
(Tell me is it love?)
(بهم بگو، این عشقه؟)
(Tell me is it love?)
(بهم بگو، این عشقه؟)
Their words drive you insane
حرف‌هاشون دیوونه‌ات می‌کنه
Tragical body shame
شرم و نفرت تلخ از بدن
(Tell me is it lust?)
(بهم بگو، این هوسه؟)
(Tell me is it lust?)
(بهم بگو، این هوسه؟)
You know I need you in my life
می‌دونی که تو رو توی زندگی‌م لازم دارم
But my friends say “stay alive”
ولی دوستام می‌گن: «زنده بمون»
(Tell me is it love?)
(بهم بگو، این عشقه؟)
(Tell me is it love?)
(بهم بگو، این عشقه؟)
Their words drive you insane
حرف‌هاشون دیوونه‌ات می‌کنه
Tragical body shame
شرم و نفرت تلخ از بدن
(Tell me is it lust?)
(بهم بگو، این هوسه؟)
(Tell me is it lust?)
(بهم بگو، این هوسه؟)
مفهوم کلی ترانه:
ترانه فضای بسیار تیره‌ای دارد و راوی را درگیر ترکیبی از وابستگی عاطفی، سردرگمی میان عشق، نارضایتی و شرم نسبت به بدن، و بحران شدید روانی نشان می‌دهد. جمله‌ی تکرارشونده‌ی «تو رو توی زندگی‌م لازم دارم» در برابر «دوستام می‌گن زنده بمون» تضاد مهمی ایجاد می‌کند: از یک طرف راوی به حضور یک نفر وابسته است و از طرف دیگر اطرافیانش نگران زنده ماندن او هستند. بخش مربوط به خون و آسیب‌زدن به خود، شدت این بحران را نشان می‌دهد و جمله‌ی پایانیِ «فکر می‌کنم همه‌اش تقصیر خودمه» احساس گناه و خودسرزنشگری را برجسته می‌کند.