دانلود آهنگ Bakamitai (Taxi Driver Edition) از Kazuma Kiryu (Takaya Kuroda)

馬鹿みたい 子供なのね
چه احمقانه… انگار هنوز بچه‌ای
夢を追って傷ついて
دنبال رؤیات رفتی و زخمی شدی
嘘が下手なくせに 笑えない笑顔みせた
با اینکه بلد نبودی دروغ بگی، لبخندی به من نشون دادی که اصلاً نمی‌شد بهش گفت لبخند
I love youも ろくに言わない
حتی درست‌وحسابی نمی‌تونستی بگی «دوستت دارم»
口下手でほんまに不器用
واقعاً زبانت نمی‌چرخید و توی ابراز احساسات دست‌وپاچلفتی بودی
なのになのにどうして サヨナラは言えたの
پس چرا، چرا تونستی بگی «خداحافظ»؟
だめだね だめよ だめなのよ
نمی‌شه… نمی‌شه، اصلاً نمی‌شه
あんたが 好きで好きすぎて
چون دوستت دارم، آن‌قدر زیاد که از حد گذشته
どれだけ 強いお酒でも
هرچقدر هم که مشروب قوی باشه
歪まない思い出が 馬鹿みたい
خاطراتی که حتی مستی هم نمی‌تونه تحریفشون کنه… چه احمقانه
馬鹿みたい 本当バカね
چه احمقانه… واقعاً چه احمقی‌ام
あんた信じるばかりで
فقط و فقط به تو اعتماد کردم
強い女のふり 切なさの夜風浴びる
وانمود می‌کنم زن قوی‌ای هستم، در حالی که در باد شبِ پر از دلتنگی ایستاده‌ام
一人になって ３年が過ぎ
سه سال از وقتی تنها شدم گذشته
街並みさえも 変わりました
حتی چهره و خیابان‌های شهر هم عوض شده‌اند
なのになのにどうして 未練だけ置き去り
اما چرا، چرا فقط این دلبستگیِ ناتمام رو置 گذاشتی و رفتی؟
ほんまに ロクな男やない
واقعاً مرد به‌دردبخوری نبودی
揃いの指輪 はずします
انگشترهای جفت‌مون رو از دستم درمیارم
ざまあみろ せいせいするわ
حقته! حالا دیگه خیالم راحت می‌شه
いい加減 待ってても 馬鹿みたい
این‌همه منتظر موندن دیگه مسخره‌ست
だめだね だめよ だめなのよ
نمی‌شه… نمی‌شه، اصلاً نمی‌شه
あんたが 好きで好きすぎて
چون دوستت دارم، آن‌قدر زیاد که از حد گذشته
どれだけ 強いお酒でも
هرچقدر هم که مشروب قوی باشه
歪まない思い出が 馬鹿みたい
خاطراتی که حتی مستی هم نمی‌تونه تحریفشون کنه… چه احمقانه
ほんまに ロクな男やない
واقعاً مرد به‌دردبخوری نبودی
揃いの指輪 はずします
انگشترهای جفتمون رو از دستم درمیارم
ざまあみろ せいせいするわ
حقته! حالا دیگه خیالم راحت می‌شه
なんなのよ この涙 馬鹿みたい
این اشک‌ها دیگه چیه؟ چه احمقانه‌ست…
مفهوم کلی ترانه:
ترانه از زبان زنیه که سه سال از جدایی‌اش گذشته، اما هنوز نتونسته از عشق قبلی‌اش دل بکنه. او مرد را به خاطر ناتوانی در ابراز احساسات، ترک کردنش و بی‌ثباتی سرزنش می‌کند و حتی با خشم می‌گوید «مرد به‌دردبخوری نبودی» و انگشتر مشترکشان را درمی‌آورد؛ اما پشت این خشم، هنوز عشق شدیدی وجود دارد. تضاد اصلی ترانه همین است: زبانش می‌گوید «دیگه نمی‌خوامت»، اما اشک‌هایش نشان می‌دهند که هنوز دوستش دارد. حتی سه سال گذشته، شهر عوض شده و زندگی ظاهراً جلو رفته، اما خاطرات و دلبستگی او همچنان باقی مانده‌اند. تکرار «馬鹿みたい» («چه احمقانه») در واقع بیشتر از اینکه صرفاً توهین باشد، نوعی سرزنش خود است: او می‌داند که هنوز منتظر کسی است که رهایش کرده و از اینکه با وجود این همه درد هنوز دوستش دارد، خودش را احمق می‌داند.