ﻗﺼﺪ ﺟﻔﺎﻫﺎ ﻧﻜﻨﻰ ور ﺑﻜﻨﻰ ﺑﺎ دل ﻣﻦ
وا دل ﻣﻦ وا دل ﻣﻦ وا دل ﻣﻦ وا دل ﻣﻦ
ﻗﺼﺪ ﻛﻨﻰ ﺑﺮ ﺗﻦ ﻣﻦ ﺷﺎد ﺷﻮد دﺷﻤﻦ ﻣﻦ
واﻧﮕﻪ از اﻳﻦ ﺧﺴﺘﻪ ﺷﻮد ﻳﺎ دل ﺗﻮ ﻳﺎ دل ﻣﻦ
واﻟﻪ و ﺷﻴﺪا دل ﻣﻦ ﺑﻰ ﺳﺮ و ﺑﻰ ﭘﺎ دل ﻣﻦ
وﻗﺖ ﺳﺤﺮﻫﺎ دل ﻣﻦ رﻓﺘﻪ ﺑﻪ ﻫﺮ ﺟﺎ دل ﻣﻦ
ﻣﺮده و زﻧﺪه دل ﻣﻦ ﮔﺮﻳﻪ و ﺧﻨﺪه دل ﻣﻦ
ﺧﻮاﺟﻪ و ﺑﻨﺪه دل ﻣﻦ از ﺗﻮ ﭼﻮ درﻳﺎ دل ﻣﻦ
ﺑﻴﺨﻮد و ﻣﺠﻨﻮن دل ﻣﻦ ﺧﺎﻧﻪ ﭘﺮﺧﻮن دل ﻣﻦ
ﺳﺎﻛﻦ و ﮔﺮدون دل ﻣﻦ ﻓﻮق ﺛﺮﻳﺎ دل ﻣﻦ
ﺳﻮﺧﺘﻪ و ﻟﺎﻏﺮ ﺗﻮ در ﻃﻠﺐ ﮔﻮﻫﺮ ﺗﻮ
آﻣﺪه و ﺧﻴﻤﻪ زده ﺑﺮ ﻟﺐ درﻳﺎ دل ﻣﻦ
ﺑﻴﺨﻮد و ﻣﺠﻨﻮن دل ﻣﻦ ﺧﺎﻧﻪ ﭘﺮﺧﻮن دل ﻣﻦ
ﺳﺎﻛﻦ و ﮔﺮدون دل ﻣﻦ ﻓﻮق ﺛﺮﻳﺎ دل ﻣﻦ
ﺳﻮﺧﺘﻪ و ﻟﺎﻏﺮ ﺗﻮ در ﻃﻠﺐ ﮔﻮﻫﺮ ﺗﻮ
آﻣﺪه و ﺧﻴﻤﻪ زده ﺑﺮ ﻟﺐ درﻳﺎ دل ﻣﻦ
ای ﺷﺪه از ﺟﻔﺎی ﺗﻮ ﺟﺎﻧﺐ ﭼﺮخ دود ﻣﻦ
ﺟﻮر ﻣﻜﻦ ﻛﻪ ﺑﺸﻨﻮد ﺷﺎد ﺷﻮد ﺣﺴﻮد ﻣﻦ
ﺑﻴﺶ ﻣﻜﻦ ﺗﻮ دود را ﺷﺎد ﻣﻜﻦ ﺣﺴﻮد را
وه ﻛﻪ ﭼﻪ ﺷﺎد ﻣﻰ ﺷﻮد از ﺗﻠﻒ وﺟﻮد ﻣﻦ
ﺗﻠﺦ ﻣﻜﻦ اﻣﻴﺪ ﻣﻦ ای ﺷﻜﺮ ﺳﭙﻴﺪ ﻣﻦ
ﺗﺎ ﻧﺪرم ز دﺳﺖ ﺗﻮ ﭘﻴﺮﻫﻦ ﻛﺒﻮد ﻣﻦ
دﻟﺒﺮ و ﻳﺎر ﻣﻦ ﺗﻮﻳﻰ روﻧﻖ ﻛﺎر ﻣﻦ ﺗﻮﻳﻰ
ﺑﺎغ و ﺑﻬﺎر ﻣﻦ ﺗﻮﻳﻰ ﺑﻬﺮ ﺗﻮ ﺑﻮد ﺑﻮد ﻣﻦ
ﺑﻴﺨﻮد و ﻣﺠﻨﻮن دل ﻣﻦ ﺧﺎﻧﻪ ﭘﺮﺧﻮن دل ﻣﻦ
ﺳﺎﻛﻦ و ﮔﺮدون دل ﻣﻦ ﻓﻮق ﺛﺮﻳﺎ دل ﻣﻦ
ﺳﻮﺧﺘﻪ و ﻟﺎﻏﺮ ﺗﻮ در ﻃﻠﺐ ﮔﻮﻫﺮ ﺗﻮ
آﻣﺪه و ﺧﻴﻤﻪ زده ﺑﺮ ﻟﺐ درﻳﺎ دل ﻣﻦ
ﺑﻴﺨﻮد و ﻣﺠﻨﻮن دل ﻣﻦ ﺧﺎﻧﻪ ﭘﺮﺧﻮن دل ﻣﻦ
ﺳﺎﻛﻦ و ﮔﺮدان دل ﻣﻦ ﻓﻮق ﺛﺮﻳﺎ دل ﻣﻦ
ﺳﻮﺧﺘﻪ و ﻟﺎﻏﺮ ﺗﻮ در ﻃﻠﺐ ﮔﻮﻫﺮ ﺗﻮ
آﻣﺪه و ﺧﻴﻤﻪ زده ﺑﺮ ﻟﺐ درﻳﺎ دل ﻣﻦ
