نمیری واسه چی از خواب من
بهتره بی من حالت نه
معلومه رو مخه کی اندازه من
فوت نکن بی من قاصدک
نرو بی من بام تهران
راستی اون چشای قشنگت
هنوزم یه موضوع میشن واسه شعرام
خستم از آدمای جدید
گارد دارم روی همشون
راستی دیروز دیدن عکسامونم
دیگه خنده رو لب من نشوند
شمالم بی تو حال ندادو
تش دلم تنگ میشد باز برا تو
لب ساحل بوست کنمو
کنی با لبه آستینت پاک لباتو
نبود مثل تو هرجای شهر گشتمو
ترجیح میدم به تو برگشتنو
بهونه گیر مثل بچه هام
هیچی هم نمیاره بند اشکمو
بیا آروم کن دیگهمنو تاکسیکو
کنسل کن اگه دمه دره تاکسیو
بیا چمدونتو باز کن
بری تو بیارم من جات کیو
باز شاید زدی زنگ
یه شب با دل تنگ
دنیامو زدی رنگ
دختر دیوونه ی من
باز شاید زدم زنگ
یه شب با دل تنگ
گفتم هیچی نی قشنگ
دختر دیوونه من
شاید تو سرعت پرت شم از ماشین
وقتی تو فیریک کنارم نباشی
هر شب همشو کشیدم رو تنت
دیگه شده بود دفتر نقاشیم
گفتم نه ساکتو ببند نه موتو
میخوام امشبو بمیرم پهلو تو
دوست ندارم خفه شی
ولی بازم فشار میدم گلوتو
بودی شیطون روی شونه چپم
باتو حال میداد همه خلافا
کردم پرپر همه رزا رو رو تخت
بوسیدمت لای همون ملافه ها
نفهمیدم تاثیره الکله یا تو
یادم نمیره اون شبو با تو
برعکس همه وحشی بازیامون
هیچ موقع نبستم دستو پاتو
میدونم همچی مریضه بین ما
میدونم میدونم میدونم
میدونم تو بودی همیشه اشتباه
میدونم میدونم میدونم
ولی خب هنوزم
منو هل دادی بیرون از خونت
همه چی کشید به خشونت
میدونم مسکنی جواب نمیده
وقتی رابطمون داره عفونت
یه دقه آرومی دوباره شروع میشه بحث
میندازیم اتوبان خروجی شهر
دیوونه میشی بازم سرت اونوره و
نگات رو گوشی من
میزنیش چنگ
رد ناخونات رو دستم رنگ زده
چه قشنگ
وسط آسمون ماهه
بقیشم مثل موهاته سیاه
بت میگم بیبی این آخرین راهه
فرمونو میکشم سمت بیراهه
