روزنامه گل: مصاحبهای منتشر شده از برانکو ایوانکوویچ که طبق معمول سرشاز از قدرشناسی، کلمات زیبا و انرژی مثبت است. میتوانید قبولش داشته باشید یا نه، میتوانید دوستش داشته باشید یا نه، اما نمیتوانید منکر اثرگذاری این مربی کروات در فوتبال ملی و باشگاهی ایران شوید. همینطور نمیتوان انکار کرد که این مرد، هر زمان زبان به سخن در مورد ایران گشوده، پاکیزهترین کلمات را برگزیده و بالاترین میزان از عشق و عاطفهاش را نشان داده؛ بر خلاف خیلیها که آمدند و خوردند و بردند و حتی شاید چیزی هم ساختند، اما نگاه از بالایشان به شدت مایه آزار بود.
پیرامون برانکو و آنچه در پرسپولیس انجام داد، نیازی به تکرار مکررات نیست. همه چیز روشن است و در موردش هم زیاد حرف زده شده. با این حال مصاحبه اخیر او، بیاختیار ما را یاد آخرین روز حضورش در ایران انداخت؛ ۱۲ خرداد ۹۸ و پایان آن فینال عجیب و طولانی جام حذفی بین پرسپولیس و داماش. برانکو پس از پایان آن مسابقه از پرسپولیس جدا شد و ترجیح داد پروژه حضورش در این تیم را در اوج به پایان برساند.
شاید امروز خالی از معنا نباشد که به یاد بیاوریم قیمت دلار آمریکا در آن شب کذایی، چیزی حدود ۱۳ هزار تومان بود و همین دلار، در لحظه نگارش مطلب پیش رو از ۲۳۰ هزار تومان هم عبور کرده است. به همین راحتی، مردم ایران نسبت به روزهایی که پرسپولیسیها مقابل ساختمان باشگاه تجمع میکردند و خواهان تمدید قرارداد برانکو بودند، تقریبا ۱۸ برابر فقیرتر شدهاند و این سقوط آزاد، همچنان هم ادامه دارد؛ بیآنکه کک کسی بگزد. خب البته مسوولان کشور، اغلب نگران قیمت بنزین در آمریکا هستند و آن را با حساسیت رصد میکنند!
آری پروفسور؛ شاید باورش سخت باشد، اما خیلی از ما در این سالها به معنای واقعی کلمه «له» شدیم. این که گاهی دیدن تصویرت لبخندی بر لب آدمها ظاهر میکند، غیر از مرور همه آن خاطرات خوب، شاید به خاطر یادآوری روزهایی باشد که هنوز صبحانه قسطی نشده بود و نرخ ارزانترین گوشی بازار، به ۵۰ میلیون تومان نمیرسید. حقیقت دارد؛ ما خیلی وقت است تمام شدهایم!
